เดียวกัน
เวลาไหลไปไม่ย้อนกลับ ควรรู้คุณค่า มุ่งไปสู่ธรรมวิถี
บางทีนี่อาจจะเป็นความหมายของงานชุมนุมแสวงมรรคา
สำหรับบางคนแล้ว การทดสอบภายในดินแดนแห่งความฝันอวิ๋นเมิ่งนี้เหมือนเป็นละครฉากหนึ่ง
เซ่อเซ่อและหญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยนั่งอยู่ใต้ต้นฮว๋าย แบ่งกันกินปลาแห้ง มองดูภาพที่อยู่บนฉากแสงพลางคาดเดาถึงสถานะของทารกเหล่านั้น
พวกนางไม่รู้ว่าเด็กที่ลอยอยู่บนแม่น้ำคนนั้นคือเหอจาน
เพราะแต่ไหนแต่ไรมาเหอจานขึ้นชื่อเรื่องความโชคดี
แต่พวกนางจำได้ว่าองค์ชายของแคว้นฉู่ผู้นั้นคือใคร
เกิดมาได้สามวันก็สามารถเดินอยู่บนเตียงได้เจ็ดก้าว หรือว่าเจ้ายังคิดจะท่องกลอนออกมาอีก?
คนที่จงใจทำเรื่องที่เอิกเกริกเช่นนี้ มิใช่จิ๋งจิ่วแล้วยังจะเป็นใครได้
กู้ชิงไม่รู้ว่าอาจารย์ของตัวเองกลายเป็นองค์ชายของแคว้นฉู่ เพราะเขาไม่ได้เข้าร่วมงานชุมนุมแสวงมรรคา หากแต่ขี่กระบี่ออกมาจากเขาอวิ๋นเมิ่งหลายร้อยลี้แล้ว
หลังบินออกมาจากขอบเขตข่ายพลังของเขาอวิ๋นเมิ่ง เขาก็บอกลาศิษย์สำนักจงโจวที่มาส่ง จากนั้นมองไปยังหุบเขาที่อยู่ห่างไกลเหล่านั้น ในสายตามีความเป็นห่วง
นี่คือคำสั่งของจิ๋งจิ่ว กู้ชิงไม่ค่อยเข้าใจว่าเป็นเพราะอะไร
แต่เขาจำได้ดี ตอนนั้นจิ๋งจิ่วบอกว่าไม่ว่าผลสุดท้ายจะเป็นอย่างไร เขาก็จะกลับไปยังยอดเขาเสินม่อก่อน
คำพูดนี้ไม่ได้ทำให้เขารู้สึกสบายใจ หากแต่ยิ่งทำให้เขารู้สึกเป็นห่วง เพราะไม่ว่าจะฟังอย่างไร ความหมายที่แฝงอยู่
