……
……
การนอนหลับของจิ๋งจิ่วก็คือการบำเพ็ญเพียร ดังนั้นเขามิได้นอนหลับไปจริงๆ หากแต่กำลังฟังสิ่งที่เหล่านางกำนัลกำลังพูดคุยกัน
เขารู้ว่าตัวเองได้เจอพวกเดียวกันเป็นครั้งแรกในโลกนี้ เพียงแต่ไม่มั่นใจว่ารัฐทายาทของจิ้งอ๋องผู้นั้นคือถงเหยียนหรือว่าเชวี่ยเหนียงกันแน่
แต่แน่นอนว่ารัฐทายาทที่ร่างกายไม่แข็งแรงผู้นั้นอาจจะเป็นไป๋เจ่าก็ได้
ผู้แสวงมรรคาเมื่อเข้ามาในดินแดนแห่งความฝันอวิ๋นเมิ่งแล้วจะเปลี่ยนกลายเป็นคนอย่างไร กฎเกณฑ์ตรงนั้นเขาพอจะคาดเดาได้บ้างแล้ว
ส่วนเหตุใดรัฐทายาทของจิ้งอ๋องผู้นั้นถึงไม่ปิดบังตัวตนเลยแม้แต่น้อย หรือไม่กังวลว่าจะถูกผู้แสวงมรรคาคนอื่นพบเข้า ความจริงแล้วตรงนี้เข้าใจได้ง่ายมาก
การทดสอบในการแสวงมรรคามิได้ง่ายดายเหมือนการขึ้นเวทีประลอง มันจำเป็นต้องใช้เวลา แล้วก็มีความเป็นไปได้ต่างๆ นับไม่ถ้วน
รัฐทายาทของจิ้งอ๋องก็เหมือนกับเขา เงื่อนไขในการใช้ชีวิตล้วนแต่ดีอย่างมาก ไม่ว่าจะปิดบังอย่างไร สุดท้ายก็จะต้องถูกผู้แสวงมรรคาคนอื่นพบเห็น
ไม่ว่าเขาจะเป็นถงเหยียนหรือว่าไป๋เจ่า ยิ่งเปิดเผยตัวตนเร็ว มันกลับจะยิ่งทำให้มีความได้เปรียบ
จิ๋งจิ่วรู้ว่าตนเองปิดบังสถานะเอาไว้ไม่ได้
ก็เหมือนกับคำพูดที่เขาเคยพูดกับเจ้าล่าเยวี่ยตอนที่อยู่ริมธารสี่เจี้ยนตอนนั้น —- ยังไงพระอาทิตย์ก็ต้องถูกคนมองเห็น
แต่เขาเองก็มิได้รอให้ศิษย์สำนักอู๋เอินเหมินผู้นั้นและจัวหรูซุ่ยมาหาตนเองเหมือนอย่างรัฐทายาทของจ
