ังแล้วก็ดูสมเหตุสมผล
หลังจบการประลองหมากล้อมในงานชุมนุมเหมยฮุ่ยครั้งนั้น พลังการคำนวณของจิ๋งจิ่วได้สร้างความตกตะลึงให้กับทั้งแผ่นดิน หากไม่มีความมั่นใจ เหตุใดเขาต้องรับปากสู้กับจัวหรูซุ่ยด้วย?
หญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยยังรู้สึกไม่ยอม นางหันไปถามเซ่อเซ่อว่าทำไมถึงคิดว่าจิ๋งจิ่วจะชนะ
เซ่อเซ่อกล่าวว่า “ง่ายมาก เพราะคนผู้นั้นทำอะไรไม่เคยยอมเสียเปรียบ”
เหอจานคิดถึงเรื่องราวของจิ๋งจิ่วในช่วงหลายปีนี้ พบว่าคล้ายจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ
เซ่อเซ่อมองดูคนสองคนที่อยู่ในหุบเขา พลันยิ้มขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “สำนักชิงซานชอบเล่นกันอย่างนี้จริงๆด้วย”
เหอจานและคนอื่นๆ มองตามสายตาของนางไป
ท้องฟ้าค่อยๆ มืด ดวงดาราค่อยๆ สว่าง ภายในหุบเขาถูกย้อมจนกลายเป็นสีเงิน ทัศนวิสัยดูชัดเจนขึ้นมา
หนังตาของจัวหรูซุ่ยตกลงมา สองมือกอดอก ตามองดูพื้น
จิ๋งจิ่วสองมือไพร่หลัง ตามองดูป่าที่อยู่ในภูเขา
คล้ายนักท่องเที่ยวสองคนที่พลัดหลงเข้ามาในหุบเขา
พวกเขาไม่รู้จักกัน
คนหนึ่งเดินจนเหนื่อยแล้ว
อีกคนหนึ่งยังเอ้อระเหยชมทิวทัศน์
เหอจานเห็นด้วยกับคำกล่าวของเซ่อเซ่อพยักหน้าพลางกล่าวว่า “เรื่องอื่นไม่เห็นด้วย แต่เรื่องนี้เห็นด้วย เสแสร้งกันเก่งจริงๆ”
ไป๋เจ่าคิดถึงภาพการช่วยเหลือในที่ราบหิมะที่พวกเซี่ยงหว่านซูบรรยายให้ฟังในภายหลัง จึงยิ้มเล็กน้อยพลางคิดว่าคล้ายจะเป็นเช่นนั้นจริงๆ
หญิงสาวจากสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยพลันลืมตาโตกล่าวว่า “พวกเข
