มรรคาครั้งนี้ข้าเองก็ไม่รู้ว่าเป็นอย่างไร รู้เพียงแต่ว่าอาจจะเกี่ยวข้องกับดินแดนแห่งความฝันอวิ๋นเมิ่ง เอาไว้ข้าทราบรายละเอียดแล้ว ข้าจะมาบอกท่านอีกทีหนึ่ง”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ตกลง”
……
……
ที่พักที่สำนักจงโจวจัดให้สำนักชิงซานอยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของหุบเขาอิ๋งเซียน เป็นเรือนไม้สิบกว่าหลังตั้งกระจัดกระจายอยู่ด้านหน้าหน้าผา
เรือนไม้เหล่านั้นสร้างขึ้นมาจากไม้ล้ำค่า มีชื่อว่าเรือนลอกคราบ
ที่มันมีชื่อที่น่ากลัวเช่นนี้ เป็นเพราะผิวนอกของเรือนไม้เหล่านั้นถูกช่างค่อยๆ ใช้มีดแกะสลักให้เป็นรอยจำนวนนับไม่ถ้วนอย่างประณีต กลายเป็นลวดลายที่ละเอียดงดงามและแปลกตา คล้ายกับผิวที่ลอกคราบออกมาของงู สัมผัสเวลาที่จับมีความสบายอย่างมาก เวลานั่งหรือนอนก็สบายอย่างมากเช่นเดียวกัน
กู้ชิงพาจิ๋งจิ่วเดินเข้าไปในเรือนไม้หลังหนึ่ง
นอกรั้วที่อยู่ด้านหลังเรือนไม้คือหน้าผา ด้านล่างมีเมฆลอยล่อง ดูคล้ายดินแดนเซียน
จิ๋งจิ่วมองเขา
กู้ชิงเรียกกระบี่ออกมา ก่อนจะบินไปในอากาศที่อยู่รอบๆ อย่างไร้ซุ่มเสียง ลำแสงกระบี่จำนวนนับไม่ถ้วนถักทอเป็นเหมือนตาข่าย จากนั้นค่อยๆ หายไป
……………………………………………………………………..