ิดปกติใดๆ
“ขอให้อาจารย์ในสำนักแม่ชีส่งจดหมายแจ้งทุกสำนัก เกรงว่าจะมีมารเผ่าหมิงที่ร้ายกาจอย่างมากแอบเข้ามาทางบ่อผ่านฟ้าแล้ว”
หญิงสาวที่เป็นหัวหน้ากล่าวอย่างกังวล “ไม่แน่มันอาจจะคิดทำอะไรกับยันต์เซียนวัฒนะของสำนักจงโจวก็เป็นได้ หวังว่าจะไม่เกิดเรื่องใหญ่ขึ้น”
พวกนางไม่รู้เลยว่าคนที่ตนเองกังวลถึงผู้นั้น ในเวลานี้ได้เข้าไปในสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยแล้ว
สำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ยอยู่ในหุบเขาทางด้านนั้น มีการแบ่งเป็นอารามหน้าหลังเหมือนอย่างวัดกั่วเฉิง แล้วก็มีการแบ่งเป็นอารามด้านนอกด้านใน อารามด้านนอกรับผิดชอบเรื่องราวทางโลก อารามด้านในถึงจะเป็นที่พักของเหล่าแม่ชี
จิ๋งจิ่วบินลงมายังส่วนลึกในสำนักแม่ชี ไม่ได้ทำให้ใครรู้ตัว เพราะที่นี่มีเกี้ยวหลังเล็กที่มีม่านสีเขียวหลังหนึ่งกำลังรอเขาอยู่
ผู้ที่อยู่ในเกี้ยวม่านสีเขียวก็คือผู้อาวุโสสูงสุดของสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย
เขารู้ความหมายของอีกฝ่าย แต่มิได้หยุดพูดคุยกับอีกฝ่าย เพียงแค่พยักหน้าเล็กน้อย
นอกจากเจ้าสำนักและผู้อาวุโสสูงสุดผู้นี้แล้วก็ไม่มีใครรู้ว่าเขามายังสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย
เรื่องราวความวุ่นวายในทะเลตะวันตกเมื่อสามปีก่อนได้แพร่กระจายไปทั่วแผ่นดิน
ทุกคนต่างคิดว่ากั้วตงตายแล้ว
หากมีคนรู้ว่ากั้วตงถูกเขาพากลับมายังสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย พวกเขาก็จะต้องคิดเชื่อมโยงได้อย่างแน่นอนว่าผู้อาวุโสชิงซานที่พานางหนีออกมาจากทะเลตะวันตกผู้นั้นก็คือเขา
ความจริงเรื่อง
