ห้ความสำคัญคือมีแต่ไปไม่มีกลับ
ผู้ชนะในการประลองครั้งนี้ย่อมต้องเป็นเจ้าล่าเยวี่ย
บริเวณรอบด้านนิ่งเงียบไปเป็นเวลานาน จากนั้นมีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นมา
ศิษย์พี่กั้วหนานซานแพ้แล้ว
นี่ช่างเป็นเรื่องที่ยากจะจินตนาการได้จริงๆ
สิ่งสำคัญอยู่ที่ว่าเจ้าล่าเยวี่ยที่ทำเรื่องนี้ได้ยังอายุน้อย ระยะเวลาในการบำเพ็ญเพียรก็มิได้นาน
สิ่งที่ทำให้คนรู้สึกทอดถอนใจมากที่สุดก็คือเมื่อคิดถึงว่าคนที่เอาชนะกั้วหนานซานได้คือเจ้าล่าเยวี่ย ผู้คนก็พากันเกิดความรู้สึกว่าสมควรเป็นเช่นนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
ที่สำนักชิงซาน ชื่อเจ้าล่าเยวี่ยนั้นหมายถึงอัจฉริยะ
เจ้าแห่งยอดเขาที่อายุน้อยที่สุด สภาวะขั้นคเนจรที่อายุน้อยที่สุด…ผลงานในการบำเพ็ญเพียรที่ยากจะจินตนาการได้จำนวนนับไม่ถ้วนล้วนแต่นางเป็นผู้สร้าง
ถัดจากปรมาจารย์อาจิ่งหยาง ก็ยากจะหาใครที่มาเทียบกับเจ้าล่าเยวี่ยได้อีก
ในตอนที่จิ๋งจิ่วกลับมาจากที่ราบหิมะ ชื่อเสียงบารมีเป็นที่กล่าวขาน แต่เมื่อสภาวะของเขาหยุดนิ่ง หายตัวไปเป็นเวลาหลายปี สถานการณ์เช่นนั้นก็หายไป
เมื่อเห็นเจ้าล่าเยวี่ยเดินออกมาจากในหมอก ไม่รู้ว่ามีคนมากน้อยเท่าไรกำลังอุทานชื่นชมด้วยความเคารพและความยำเกรง นี่สิถึงจะเป็นอัจฉริยะที่แท้จริงของสำนักชิงซาน
แล้วก็ไม่รู้ว่ามีคนมากน้อยเท่าไรที่คิดถึงศิษย์อัจฉริยะที่เก็บตัวอยู่บนยอดเขาด้านหลังผู้นั้น
มีเพียงเขาเท่านั้นที่พอจะสามารถสยบเจ้าล่าเยวี่ยได้
นี่เป็นความคิดขอ
