งใครหลายๆ คน
……
……
เมฆหมอกพลันกระจายตัว แสงอาทิตย์สาดลงมา ส่องยอดเขาเทียนกวงจนสว่างเจิดจ้า
บนยอดเขาพลันมีสายรุ้งปรากฏขึ้นมาสายหนึ่ง
ด้านล่างสายรุ้งมีคนผู้หนึ่ง
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
หนานว่างค่อยๆ เลิกคิ้วขึ้นมา รู้สึกว่าวันนี้สนุกเสียแล้วสิ
ฉือเยี่ยนขมวดคิ้วเล็กน้อย พบว่าวันนี้จะเกิดเรื่องขึ้นจริงๆ ด้วย
ผู้อาวุโสของยอดเขาเทียนกวงอย่างไป๋หรูจิ้งและมั่วฉือพากันลุกขึ้น สีหน้าดูตื่นเต้น
ข่าวกระจายไปเร็วเสียยิ่งกว่าหมอก
ศิษย์ชิงซานทุกคนต่างตกตะลึงจนพูดไม่ออก มองไปยังปลายยอดเขา
ไป๋หรูจิ้งมองไปยังปลายยอดเขา พลางกล่าวอย่างทอดถอนใจ “ในตอนที่เข้าไปก็เป็นแบบนี้ ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงเลย ใจแห่งเต๋ามั่นคง ไม่มีใครเทียบได้จริงๆ ด้วย”
คนที่อยู่บนปลายยอดเขาผู้นั้นคือจัวหรูซุ่ย
เขาคือศิษย์คนสุดท้ายของเจ้าสำนัก ได้ฉายาว่าเป็นสุดยอดอัจฉริยะในรอบร้อยปี
จากศาลาไป๋เฮ่อมายังริมธารสี่เจี้ยน ก่อนจะกราบเจ้าสำนักเป็นอาจารย์ จากนั้นก็เริ่มเก็บตัวบำเพ็ญเพียร
เก็บตัวมายี่สิบกว่าปี
ในที่สุดวันนี้เขาก็ออกมา
…………………………………………………………..
