ล้มป่วยลง นอนอยู่บนเตียงเป็นเวลาหลายสิบวัน ก่อนจะเสียชีวิตลงเมื่อหลายวันก่อน
คุณชายหลี่เศร้าเสียใจเป็นอย่างมาก ในใจทั้งรู้สึกโกรธแค้นและไม่ยินยอม คิดว่าพ่อของตนเป็นขุนนางที่มือสะอาดสุจริต จะต้องถูกใส่ร้ายเพราะผิดใจกับขุนนางในราชสำนักอย่างแน่นอน ดังนั้นเขาจึงเริ่มร้องทุกข์แทนพ่อของเขา ด้วยคิดอยากจะแก้ไขคำตัดสินใหม่
ถ้าอยากจะล้างมลทิน ย่อมไม่อาจอาศัยเพียงแค่เหตุผลได้ สิ่งที่สำคัญกว่านั้นก็คือเงิน
คุณชาหลี่ขายทรัพย์สมบัติของตระกูล จนในที่สุดก็ได้รู้จักกับคนสนิทคนหนึ่งของลู่กั๋วกงที่อยู่ในจังหวัดอวี้
ในตอนนี้ถึงช่วงเวลาสำคัญที่จะต้องส่งมอบเงิน คุณชายหลี่ก็ได้เอาของชิ้นสุดท้ายที่มีค่าที่สุดในตระกูลออกมาอย่างไม่ลังเล จากนั้นไหว้วานให้เพื่อนคนหนึ่งที่รู้จักกันมาเป็นเวลาหลายปีเอาไปขาย
นั่นคือภาพโบราณภาพหนึ่งที่สืบทอดต่อกันมาในตระกูลหลี่
ในตอนที่คุณใช้หลี่ขายทรัพย์สมบัติในตระกูล ก็เป็นเพื่อนคนนี้ที่คอยช่วยเหลือ ดังนั้นเขาจึงไม่ได้คิดอะไร
ใครจะไปคิดบ้างว่า เพื่อนคนนั้นกลับเอาภาพโบราณภาพนั้นหนีไป…
ตอนนี้คุณชายหลี่ไม่มีวิธีอื่นอีก ถูกบีบจนตรอก ถึงต้องออกมาดีดพิณอยู่ริมถนนเพื่อเก็บเงิน
ครั้นฟังเรื่องเหล่านี้จบ จิ๋งจิ่วก็นิ่งเงียบไม่พูดอะไร
หมอมองดูเขา พลางกล่าวว่า “คดีนั้นเป็นเรื่องจริง อย่างน้อยในส่วนนี้ก็ไม่ได้มีการใส่ร้ายอะไร”
จิ๋งจิ่วย่อมเข้าใจ ยังไม่ต้องไปพูดถึงเรื่องคดีรับสินบนนั้น เอาแค่
