เรื่องที่เขาถวายหนังสือขอให้แต่งตั้งจิ่งเหยา เจ้าเมืองแซ่หลี่ผู้นั้นก็ถือว่ากำลังฉกฉวยผลประโยชน์อยู่เช่นกัน
ขณะนั้นจิ่งเหยาเพิ่งจะอายุกี่ขวบ? ลู่กั๋วกงย่อมต้องมองออก ไม่เช่นนั้นเขาจะต้องปกป้องคนผู้นี้อย่างแน่นอน เหตุใดคุณชายหลี่ผู้นั้นถึงยังคิดหาวิธีที่จะทำความรู้จักกับคนสนิทของลู่กั๋วกงอีก
จิ๋งจิ่วเตรียมจากไป
หมอผู้นั้นคิดถึงเรื่องใหญ่เรื่องหนึ่งขึ้นมา จึงรีบกล่าวว่า “เรื่องสำนักจงโจวกำหนดเรียบร้อยแล้ว ประเดี๋ยวข้าจะรายงานให้ท่านฟัง”
จิ๋งจิ่วคิดในใจ ตอนนี้ตัวเองไม่จำเป็นต้องถามแล้วอย่างนั้นหรือ?
……
……
คุณชายหลี่กลับมาในบ้าน ปลดพิณลงแล้ววางเก็บอย่างระมัดระวัง จากนั้นเดินเข้าไปยังด้านหลังบ้าน
บ้านในเวลานี้ย่อมไม่อาจเทียบกับเรือนเจ้าเมืองได้ กระทั่งคนใช้ก็เหลือเพียงชายแก่ผู้หนึ่ง แต่ภายในบ้านยังคงถูกเขาเก็บกวาดอย่างสะอาดสะอ้าน
เขามองดูร่างที่อยู่ตรงหน้าเตาไฟ นวดใบหน้าเล็กน้อย ฉีกยิ้มแล้วเดินเข้าไป พลางกล่าวว่า “ท่านแม่ ดูท่านสิ กระทั่งนึ่งปลาเค็มก็ยังทำไม่ได้เลย ข้าทำเองดีกว่า”
ขณะที่พูด ภายในบ้านพลันมีเสียงทึบๆ ดังขึ้นมา
เขาตกใจ หมุนตัวกลับไปมอง พบว่าเป็นลังใบหนึ่ง
ภายในลังเต็มไปด้วยใบไม้ทองคำ
คุณชายหลี่ตกใจอีกครั้ง
หลังจากนั้นครู่หนึ่ง เขาได้สติขึ้นมา จึงรีบเปิดประตูข้างแล้ววิ่งออกไปที่ถนน
สองข้างทางไม่มีใคร มีเพียงรถม้าคันหนึ่งที่กำลังจากไป
คุณชายหลี่จำม้าตัวนั้นได้ บนใบหน้าเผยให้
