เห็นหมอนั่งขมวดคิ้ว จึงกล่าวว่า คนผู้นั้นคือใคร?เกิดอะไรขึ้นหรือขอรับ?”
หมอไม่ได้ตอบคำถามเขา หากแต่โบกมือให้เขาออกไป จากนั้นเริ่มเขียนข้อความ
เขาเขียนไปหน้าแล้วหน้าเล่า พลางกล่าวอย่างจนปัญญา “พวกข้าไม่ใช่คนส่งจดหมายเสียหน่อย”
ถูกต้อง เป้าหมายหลักที่จิ๋งจิ่วมาเจวี่ยนเหลียนเหรินก็เพื่อจะส่งจดหมาย
ในโลกแห่งการบำเพ็ญพรตมีสำนักและกองกำลังมากมายที่สนใจมาโดยตลอดว่าหลายปีนี้จิ๋งจิ่วอยู่ที่ใด
คนที่รู้ว่าเขาเคยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งที่เมืองเจาเกอนั้นมีอยู่แค่ไม่กี่คน เจวี่ยนเหลียนเหรินคือหนึ่งในนั้น
เจวี่ยนเหลียนเหรินยังรู้อีกว่าเขาเคยปรากฏตัวขึ้นที่เมืองจวี้เย่ เพียงแต่ไม่ได้บอกใคร
วันนี้เขาตั้งใจมาที่นี่ ก็เพื่อจะบอกว่าเจวี่ยนเหลียนเหรินรู้ว่าตนเองอยู่ที่ไหน
หากมีคนมาสอบถามเจวี่ยนเหลียนเหรินถึงเบาะแสของเขาอีก เจวี่ยนเหลียนเหรินอาจจะไม่ยอมบอก แต่ถ้าคนที่มาถามคือยอดเขาเสินม่อล่ะ?
จิ๋งจิ่วมาที่นี่ก็เพราะต้องการให้เจวี่ยนเหลียนเหรินช่วยตนเองส่งจดหมายไปยังยอดเขาเสินม่อ เนื้อหาในจดหมายนั้นเรียบง่ายอย่างมาก — ข้ายังมีชีวิตอยู่
……
……
รถม้ามุ่งหน้าต่อไปยังเมืองต้าหยวน
ระหว่างทาง จิ๋งจิ่วเปลี่ยนตู้โดยสารใหม่ แต่ไม่ได้เปลี่ยนม้า
เขาไม่ได้รีบเดินทาง เพียงแต่ไม่อยากให้ใครพบเห็นตน ค่อยๆ เดินทางไปแบบนี้เรื่อยๆ ผ่านไปสิบกว่าวัน ในที่สุดก็มาถึงนอกเมืองต้าหยวน
ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองต้าหยวนมีถนนหลวงที่สำค
