หลังลมทะเลพัดผ่านป่าก็เบาลงกว่าเดิม ถนนดินโคลนที่แห้งไม่ได้กลายเป็นเศษฝุ่นฟุ้งกระจาย แต่ยังคงสัญจรได้อย่างยากลำบาก
จิ๋งจิ่วลากกั้วตงเดินไปข้างหน้า มองเห็นบ้านเรือนที่ผุพังเสียหายอยู่ริมทาง ตาข่ายจับปลาที่เปื่อยยุ่ย แล้วก็มีเศษกระดูกของสัตว์เลี้ยงที่ถูกกัดกิน แต่ว่ามองไม่เห็นคน แสงดาวที่ดูเย็นยะเยือกส่องสว่างสิ่งเหล่านี้ ทำให้เกิดความรู้สึกเสื่อมโทรมและน่ากลัว
เห็นได้ชัด ที่นี่ไม่มีใครอยู่อาศัยมาเป็นเวลานานแล้ว ดูแล้วน่าจะมีปีศาจที่ร้ายกาจอยู่ในละแวกนี้
เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้นี้ จิ๋งจิ่วมิได้รู้สึกกังวล ในทางกลับกัน เขากลับรู้สึกว่าในที่สุดก็เจอเป้าหมายแล้ว
ตอนนี้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส ไม่สามารถขี่กระบี่ได้ แต่ปีศาจธรรมดาจะทำร้ายเขาได้อย่างไร
เขาออกมาจากถนนดิน เดินตามร่องรอยเหล่านั้นเข้าไปในภูเขาที่อยู่ไม่ไกล เดินไปได้ไม่ไกลเท่าไหร่ก็พบถ้ำแห่งหนึ่งที่อยู่ในพงเถาวัลย์และก้อนหิน
ภายในถ้ำกว้างขวาง อีกทั้งยังแห้งสนิท ในส่วนลึกมีกองกระดูกกองใหญ่กองหนึ่ง พอจะมองออกว่าส่วนใหญ่เป็นกระดูกปลาและกระดูกปลาวาฬ
บนผนังถ้ำมีรอยที่เหมือนถูกไม้กวาดเหล็กขีดข่วนอยู่ชัดเจน
นี่เป็นปีศาจที่มีขนแข็งและถนัดลงไปในทะเล ไม่รู้ว่าเป็นปีศาจหมีหรือปีศาจอะไร
จิ๋งจิ่วเอากั้วตงวางไว้บนกองกระดูก ใช้กระบี่เหล็กแทนไม้เท้าค่อยๆ เดินกลับมายังปากถ้ำ มองไปทางด้านล่างภูเขา
ตอนนี้เป็นเวลากลางดึก แสงดาวส่องสว่าง ด้วยสายตาอัน