่ลึกซึ้งจนยากจะจินตนาการได้
จิ๋งจิ่วไม่มีวิธีที่จะเปลี่ยนตัวเองให้กลายเป็นผีกระบี่ หากอยากจะมีชีวิตต่อไป เขาจำเป็นต้องใช้วิธีอื่น จึงกล่าวว่า “เอาไหมของเจ้าให้ข้ายืมหน่อย”
เมื่อได้ยินประโยคนี้ สายตาของกั้วตงพลันเย็นยะเยือกขึ้นมาเล็กน้อย กล่าวถามว่า “เจ้าเป็นใครกันแน่”
จิ๋งจิ่วยังคงไม่ตอบคำถาม เขาค่อยๆ ยกมือขวาขึ้นมาพร้อมยื่นนิ้วชี้ออกไป
กั้วตงมองดูเขาอย่างเงียบๆ ครู่หนึ่ง จากนั้นยื่นนิ้วออกไปนิ้วหนึ่งเช่นกัน
นิ้วทั้งสองสัมผัสกันท่ามกลางลมทะเล
เพียงสัมผัสแล้วแยกจาก
แต่กลับไม่สามารถแยกกันได้จริงๆ
เส้นไหมที่มีขนาดเล็กและมีความเหนียวเส้นหนึ่งค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาระหว่างนิ้วทั้งสองนิ้วที่แยกออกจากกัน
เส้นใหม่ขนาดเล็กเส้นนี้โปร่งใส แข็งตัวขึ้นเมื่อเจอกับลม สั่นไหวเล็กน้อยตามสายลม ดูแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก
ภายใต้แสงอาทิตย์ที่สาดแสงลงมา เส้นไหมส่องประกายระยิบระยับเหมือนอัญมณี เพียงแต่ดูจางเป็นอย่างมาก
เส้นไหมยืดออกมาจากปลายนิ้วของกั้วตง
ดูคล้ายหนอนไหมกำลังพ่นไหม
กระบี่เหล็กสีดำปรากฏ ลอยค้างนิ่งๆ อยู่เหนือหาดทรายตรงตำแหน่งที่หัวไหล่ของทั้งสองคนสัมผัสกัน
จิ๋งจิ่วเอาเส้นไหมที่มีขนาดเล็กเส้นนั้นติดไปบนปลายของกระบี่เหล็ก
กระบี่เหล็กดึงเส้นใหม่มายังส่วนท้องของเขา สั่นไหวขึ้นเบาๆ
กั้วตงไม่เข้าใจว่าเขากำลังทำอะไร
ความจริงกระบี่เหล็กกำลังเคลื่อนไหวอยู่ในขอบเขตที่เล็กอย่างมาก เพียงแต่เคลื่อนไหวเร็วเป็นอย่
