ทราย
บนหาดทรายยังมีนกตาย เศษไม้และฟองอากาศสีขาว ส่งกลิ่นเหม็นเน่าแพร่กระจายออกมา
คลื่นทะเลถอยกลับไป บนหาดทรายมีคนสองคนนอนกอดกันอยู่
จิ๋งจิ่วนอนอยู่บนพื้น กั้วตงฟุบหมอบอยู่ในอ้อมอกเขา
น้ำทะเลหยดลงมาจากเส้นผมที่เปียกชื้น ตกลงบนใบหน้าของจิ๋งจิ่วทำให้เขาตื่นขึ้นมา
จิ๋งจิ่วมองดูใบหน้าของนาง พบว่ายังคงมองไม่เห็นความคุ้นเคยใดๆ
กั้วตงเองก็กำลังมองดูใบหน้าของเขา
ใบหน้าของจิ๋งจิ่วงดงามเป็นอย่างยิ่ง
อยู่ใกล้กันขนาดนี้ หากเปลี่ยนเป็นหญิงสาวคนอื่น ถึงแม้จะอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้ก็คงจะมีอาการเขินอายอยู่บ้าง แต่นางกลับไม่มีความรู้สึกใดๆ
“เจ้าจะนอนไปถึงเมื่อไหร่?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “น่าจะอีกนาน”
นางถึงได้รู้ว่าเขาได้รับบาดเจ็บ ไม่สามารถลุกขึ้นได้
เสียงคลื่นทะเลค่อยๆ ห่างออกไป
กั้วตงผละออกมาจากอ้อมอกเขา เพียงแค่การเคลื่อนไหวง่ายๆ กลับทำให้นางต้องใช้เรี่ยวแรงทั้งหมดที่มี
สายตานางมองไปบนร่างกายของจิ๋งจิ่ว ถึงได้รู้ว่าอาการบาดเจ็บของเขารุนแรงกว่าที่คิดเอาไว้
ร่างกายของจิ๋งจิ่วถูกฟันจนแทบจะขาดออกจากกัน เหลือเพียงกระดูกสันหลังที่ยังเชื่อมต่ออยู่ด้วยกัน
ช่วงเอวของเขามีรอยแหว่งขนาดใหญ่
หากมองลงมาจากด้านบน จะสามารถมองเห็นพื้นทรายที่อยู่ด้านล่างร่างกายของเขาได้
ภาพนี้ดูเหมือนจะต้องนองเลือด แต่ความจริงแล้วกลับไม่มีเลือดอะไร
เลือดถูกน้ำทะเลชะล้างทิ้งไปนานแล้ว กล้ามเนื้อและอวัยวะภายในที่ฉีกขาดถูกชะล้างจนเป็นสีขาว ด
