“ถ้าเห็นคนตายมามาก ดังนั้นจึงไม่มีทางวิเคราะห์ผิดพลาด”
กั้วตงมองเขา กล่าวว่า “เจ้ากำลังจะตายจริงๆแล้ว”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “ข้ารู้”
อาการบาดเจ็บของเขาหนักหนาสาหัส อวัยวะภายในขาดสะบั้น เลือดลมไม่มี ต่อให้เป็นยาวิเศษที่ล้ำค่าแค่ไหนก็ยากที่จะช่วยชีวิตได้ นอกเสียจากจะได้ยันต์เซียนมาแผ่นนึง
กั้วตงกล่าวว่า “ก่อนตายจะบอกข้าหน่อยได้หรือไม่ เจ้าเป็นใครกันแน่?”
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เจ้าเคยเจอข้า”
กั้วตงกล่าวว่า “ต่อให้เจ้าเป็นศิษย์หลานของจิ่งหยาง ก็ไม่มีทางที่จะร้ายกาจขนาดนี้ได้”
การที่สามารถพานางหนีออกมาจากกระบี่ของเทพกระบี่ซีไห่ มันไม่ใช่เรื่องที่ผู้บำเพ็ญพรตหนุ่มสาวที่ถูกเรียกว่าอัจฉริยะเหล่านั้นจะทำได้
หากเรื่องนี้แพร่ออกไป จะต้องสร้างความตกตะลึงให้กับทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนอย่างแน่นอน หรือไม่ก็ไม่มีใครเชื่อ
กั้วตงไม่เชื่อว่าเขาจะเป็นแค่ศิษย์ชิงซานที่ชื่อจิ๋งจิ่ว
จิ๋งจิ่วมิได้ตอบคำถามของนาง
เพราะเสียเลือดมากเกินไป บนใบหน้าเขาในตอนนี้ไม่มีสีเลือดเลยแม้แต่นิดเดียว แต่ใบหน้ายังคงงดงาม ยิ่งดูยิ่งเหมือนว่าไม่ใช่คนจริงๆ คล้ายรูปปั้นหยกแกะสลัก
ตอนที่เทพกระบี่ซีไห่นอนอยู่ในน้ำทะเล ก็มีความรู้สึกที่คล้ายกัน
“ข้าขอแนะนำให้เจ้าเปลี่ยนตัวเองกลายเป็นผีกระบี่ ถึงแม้สุดท้ายอาจจะยังต้องแตกสลาย แต่มันก็ทำให้เจ้าอยู่ได้นานขึ้นอีกหน่อย”
คำแนะนำของกั้วตงดูเหมือนง่ายดาย แต่มันกลับแสดงให้เห็นถึงระดับความรู้ของนางที
