ลงมาอย่างอ่อนแรง คล้ายกำลังลูบไล้ใบหน้าของซูจึเย่อย่างแผ่วเบา
บนใบหน้าของซูจึเย่ยิ่งขาวซีดกว่าตอนแรก เหมือนดั่งหิมะ
เผยไป๋ฟ่ากล่าวเสียงอ่อนแรง “ข้าไปก่อนละ”
ซูจึเย่กล่าวเสียงเบาๆ “ลาก่อน”
ดวงตาเผยไป๋ฟ่าปิดลง ไม่มีลมหายใจ
บนผิวทะเลมีเสียงตะโกนด้วยความโกรธเกรี้ยวดังขึ้นมา
“ข้าจะฆ่าเจ้า!”
ลมรุนแรงพลันโหมกระหน่ำ อาวุธวิเศษที่เบาบางเหมือนหมอกสายหนึ่งตกลงมาพร้อมกับไอน้ำ ปกคลุมเรือสีเขียวเอาไว้
ผ้าธารชำระของสำนักแม่ชีสุ่ยเยวี่ย
เหอจานตัวเปียกโชกไปด้วยน้ำ พุ่งเข้าไปราวกับคนบ้า
……
……
การจากไปของยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์มักจะทำให้เกิดการตอบสนองบางอย่างจากฟ้าดิน
บนท้องฟ้าสีครามพลันมีเมฆก้อนหนึ่งปรากฏขึ้นมา
ในโลกอันกว้างใหญ่ เมฆก้อนนี้บดบังดวงอาทิตย์เอาไว้พอดี ไม่ผิดเพี้ยนแม้แต่น้อย
ทั่วทั้งทะเลตะวันตกแปรเปลี่ยนเป็นมืดครึ้ม
เทพกระบี่ซีไห่รับรู้ได้ถึงการตายของเผยไป๋ฟ่าเป็นคนแรก
เขานิ่งเงียบไปครู่ จากนั้นสะบัดแขนเสื้อเบาๆ
ใต้ทะเลนั้นมองไม่เห็นการไหลของน้ำทะเล แต่ความจริงแล้วน้ำทะเลที่ซัดสาดขึ้นมาพร้อมกับแขนเสื้อกลับรุนแรงเป็นอย่างมาก
ก็เหมือนกับกระบี่นี้ของเขา สะบั้นออกไปตามใจ ยิ่งไปกว่านั้นยังมองไม่เห็น แต่กลับน่ากลัวเป็นอย่างมาก
กั้วตงไม่สามารถหลบกระบี่นี้ได้ แล้วก็ยิ่งไม่สามารถหนีไปได้
ตายกันหมดแล้ว นางเองก็น่าจะต้องตายแล้ว
เทพกระบี่ซีไห่รู้ว่าหญิงสาวที่ไม่ธรรมดาผู้นี้จะต้องมีเรื่องราวของนางอยู่เป
