้ายปลาวาฬที่ตั้งตรง
เสาหินสีดำเหล่านั้นความจริงแล้วคือส่วนที่จมอยู่ในน้ำทะเลของเกาะที่อยู่ด้านบน
ที่นี่ไม่ใช่เกาะเทพเผิงไหล หากแต่เป็นหมู่เกาะซีไห่
จนกระทั่งถึงตอนนี้ หมู่เกาะที่อยู่ในส่วนลึกของทะเลตะวันตกแห่งนี้ยังคงถือเป็นของมนุษย์เงือกอยู่ เพียงแต่เมื่อหลายปีก่อนได้ถูกเทพกระบี่ซีไห่แย่งเอาไปเป็นที่ตั้งสำนัก
กระบี่เหล็กหยุดอยู่ด้านนอกหมู่เกาะซีไห่ ไม่มีเสียงใดๆ จมลงไปด้านล่างเหมือนท่อนซุง กระทั่งมาถึงจุดที่ลึกที่สุดในใต้ทะเลจึงหยุดลง
ที่นี่ดำมืด มองไม่เห็นสิ่งใดๆ
จิ๋งจิ่วมองขึ้นไปด้านบน ในม่านตามีเพลิงกระบี่ลุกโชนขึ้นมา จากนั้นมองเห็นท้องฟ้าสีคราม
สภาวะของกู้ชิงในตอนนี้ก็ค่อนข้างสูงส่งเช่นกัน เขาใช้เพลิงกระบี่ชะล้างดวงตาเหมือนผู้เป็นอาจารย์ ในที่สุดสายตาก็มองทะลุความดำมืดที่อยู่เบื้องหน้าจนเห็นผิวน้ำทะเลที่อยู่ห่างไกลออกไป
จากใต้ทะเลอันดำมืดมองขึ้นไป ผิวน้ำทะเลที่อยู่ห่างไกลเป็นเหมือนอัญมณีสีน้ำเงิน สวยงามเป็นอย่างมาก
แต่แน่นอน อัญมณีสีน้ำเงินก้อนนั้นก็อาจจะเป็นท้องฟ้าเช่นกัน
ผิวของอัญมณีสีน้ำเงินมีรอยแตกจำนวนนับไม่ถ้วน
นั่นคือกระแสอากาศสีขาวจำนวนหลายร้อยสายที่อยู่บนท้องฟ้า แล้วก็เป็นเส้นที่อยู่ในน้ำทะเล
เส้นเหล่านั้นก่อตัวขึ้นมาจากฟองอากาศ เชื่อมต่อกันจนมีความยาวหลายลี้ กำลังจะสลายหายไปอย่างช้าๆ
กู้ชิงแหงนหน้ามองดูภาพที่มหัศจรรย์และสวยงามนี้ ตกตะลึงจนไม่อาจพูดอะไรออกมาได้ กระทั่
