้าสำนักโปรดไตร่ตรองด้วย!”
ตอนนี้ธงสุริยันอานุภาพร้ายกาจขึ้นกว่าเดิม สำนักเสวียนอินกำลังทรงอำนาจ หากเป็นศิษย์ของสำนักฝ่ายธรรมะสำนักอื่น บอกฆ่าก็คงฆ่าไปแล้ว แต่นั่นมันกระบี่ของสำนักชิงซานนะ….
สำนักเสวียนมีความแค้นฝังลึกที่ไม่อาจคลี่คลายได้กับสำนักชิงซาน แล้วก็มีความหวาดกลัวอย่างมากด้วย หากต้องเปิดศึกกับสำนักชิงซานจริงๆ หรือสำนักเสวียนอินจะต้องย้ายสำนักอีกครั้งหนึ่ง?
คนผู้นั้นเดินไปด้านหน้าหอสูงสองก้าว ร่างกายสั่นเทิ้มเล็กน้อย บนกำปั้นที่ห้อยอยู่ข้างตัวทั้งสองข้างมีควันสีดำหมุนวน ดูคล้ายกำลังตื่นเต้น
เขามีขาที่กะเผลกข้างหนึ่ง
ในดวงตาเต็มไปด้วยความเกลียดชังและจิตสังหาร
ไม่มีใครมองเห็นภาพที่อยู่ห่างออกไปพันลี้ แต่เขาสามารถมองเห็นจิ๋งจิ่วที่อยู่บนกระบี่เหล็ก นี่เป็นเพราะความช่วยเหลือจากธงสุริยัน
หลังได้รับการยอมรับจากธงสุริยัน ตัวเขาที่เดิมใกล้จะฝึกวิชามารได้สำเร็จ สภาวะก็ก้าวหน้าขึ้นอย่างก้าวกระโดดอีกครั้ง
พูดอีกอย่างก็คือ ตอนนี้เขาแข็งแกร่งมาก
ดังนั้นเขาจึงมีอารมณ์ชั่ววูบอย่างรุนแรงที่คิดอยากจะออกไปฆ่าจิ๋งจิ่ว
เขาค่อยๆ สงบสติอารมณ์ลง มือทั้งสองข้างหยุดสั่นลง ควันสีดำที่วนอยู่รอบมือก็ค่อยๆ สลายไป
ที่เขาล้มเลิกความคิดเป็นเพราะว่าอยู่ห่างเกินไป เขาไม่มั่นใจว่าธงสุริยันจะสามารถสังหารอีกฝ่ายได้
“สักวันหนึ่ง ข้าจะฆ่าเจ้ากับเจ้าล่าเยวี่ยให้ได้…”
เขามีชื่อว่าหวังเสี่ยวหมิง
หลังเขาเกิดมาไม่นาน
