น ภายหลังสำนักก็อยู่อย่างเงียบๆ มาโดยตลอด เหตุใดจู่ๆ ถึงเปลี่ยนเป็นอวดดีเช่นนี้
หากบอกว่าคิดอยากจะฟื้นฟูสำนักขึ้นมาใหม่ นำพาสำนักวิถีมารที่เสื่อมอำนาจไปเป็นเวลาหลายปีกลับมาสร้างชื่อเสียงและบารมีอีกครั้ง หรือสำนักเสวียนอินไม่กลัวว่าจะถูกสำนักฝ่ายธรรมะบุกมาโจมตี?
ผู้คนที่อยู่ในเหลาสุราตื่นขึ้นมาจากความตกตะลึง พากันพูดคุยถึงเรื่องนี้
จะเรียกตัวเองว่าเป็นนิกายเสวียนอิน ประมุขนิกายคือใคร? ยังจะใช่ซูชีเกอหรือเปล่า?”
“ซูชีเกอนอนเป็นผักไปนานแล้ว”
“จะว่าไปแล้ว ตอนนั้นที่เจ้าสำนักซูธาตุไฟเข้าแทรกนี่มันช่างแปลกจริงๆ”
“แปลก? ใครๆ ก็รู้ว่านั่นมันเป็นหน่อมารที่โตขึ้นมาเป็นคน จากนั้นแก้แค้นให้แม่ แอบโจมตีจนสำเร็จ สุดท้ายทำให้พ่อตัวเองกลายเป็นคนพิการ”
“เงียบ! เรียกท่านผู้นั้นว่าหน่อมาร เจ้าไม่อยากมีชีวิตแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้านี่มันขี้ขลาดจริง ตอนนี้มันสมัยไหนแล้ว ยังจะกังวลเรื่องพวกนี้อีก?”
ถ้าเป็นเมื่อก่อน ถึงแม้จะอยู่ในเหลาสุราที่อบอวลไปด้วยกลิ่นสุราและกลิ่นเนื้อภายในเมืองจวี้เย่ซึ่งอยู่ในเขตของนิกายเฟิงเตาก็ไม่มีใครกล้าที่จะกล่าวเรียกซูจึเย่ว่าเป็นหน่อมาร เพราะหากคนของสำนักเสวียนอินได้ยินเข้า คนผู้นั้นจะต้องถูกลอบทำร้ายอย่างแน่นอน
แต่ตอนนี้ซูจึเย่ได้ถูกขับออกจากสำนักเสวียนอิน ไปยังซีไห่ เปลี่ยนจากอธรรมเป็นธรรมะ ผู้คนในเมืองจวี้เย่ไหนเลยจะยังหวาดกลัวเขาอีก?
“ไม่รู้ว่าหากนายน้อยซูที่อยู่ที่ซี
