ไห่รู้เรื่องนี้เข้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรบ้าง ประมุขนิกายคนใหม่ดูแล้วจะต้องเป็นคนที่ร่ำลือผู้นั้นอย่างแน่นอน ช่างเป็นจิ้งจอกที่ลี้ลับจริงๆ…”
มีคนกล่าวทอดถอนใจออกมา
จิ๋งจิ่วที่อยู่บนเหลาสุราฟังเรื่องเหล่านี้ นิ่งเงียบไม่กล่าวคืออะไร
หากกั้วตงคือคนที่เขาคาดเดาผู้นั้น นั่นต่างหากถึงจะเป็นความลี้ลับอย่างแท้จริง
น้ำแกงใสในหม้อไฟเดือดจนใกล้จะเหือดแห้ง
ต้นหอมลอยติดอยู่ตรงขอบหม้อ ค่อนข้างเปื่อยยุ่ย ตรงขอบมีรอยไหม้เล็กน้อย ดูแล้วคล้ายปืนใหญ่พลังวิญญาณที่ถูกกองทัพเสินเว่ยยิงจนพังเสียหาย
จิ๋งจิ่วมองดูภาพที่อยู่ตรงหน้า รู้แล้วว่ากั้วตงคิดจะทำอะไร
ถงเหยียน ซูจึเย่ อี้โจว สำนักฌานเป่าทง เปลี่ยนจากอธรรมมาเป็นธรรมะ คำเหล่านี้เป็นเหมือนหยดน้ำหยดเล็กๆ ที่ลอยขึ้นมาตรงหน้าเขา ก่อนจะกลายเป็นหมอกกลุ่มหนึ่ง
เส้นทางเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นเลือนลางอยู่ภายในหมอก
—-ที่แท้พวกเจ้าอยากจะฆ่าเจี้ยนซีไหล
จิ๋งจิ่วส่ายศีรษะ มอง กู้ชิงพลางกล่าวว่า “ช่วงนี้เผยไป๋ฟ่าอยู่ที่ไหน?”
กู้ชิงงุนงงเล็กน้อย กล่าวว่า “หลังโจมตีลานเมฆเสร็จสิ้น ท่านเผยก็เก็บตัวบำเพ็ญเพียรอย่างเงียบๆ อยู่ที่เขาว่านโซ่วขอรับ”
สำนักชิงซานและสำนักอู๋เอินเหมินมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันมาช้านาน เขาย่อมต้องทราบข้อมูลเหล่านี้ เพียงแต่ไม่เข้าใจว่าเหตุใดจู่ๆ อาจารย์ถึงสนใจเรื่องนี้
จิ๋งจิ่วนิ่งเงียบไปครู่ เขายังคงส่ายศีรษะ
ส่ายศีรษะมิใช่ทอดถอนใจ มิใช่เห็นใจ มิใช่เย้
