เฟิงเตาที่รูปร่างซูบผอมผู้หนึ่งปรากฏตัวขึ้นในท้องฟ้ายามค่ำคืน กล่าวถามเสียงคร่ำเคร่งว่า “ผู้ที่มาคือใคร?”
จิ๋งจิ่วหลับตา ไม่ได้สนใจ
การควบคุมกระบี่ด้วยความเร็วเช่นนี้ ต่อให้เป็นเขาก็จำเป็นต้องรวบรวมสมาธิ
กู้ชิงลุกขึ้นยืน หยิบเอาป้ายกระบี่ออกมา กล่าวว่า “ศิษย์ชิงซานขอผ่านทาง”
เมื่อรับรู้ได้ถึงเจตน์กระบี่ชิงซานที่อยู่บนป้ายกระบี่ ยอดฝีมือของนิกายเฟิงเตาผู้นั้นรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย แต่สุดท้ายก็เปิดทาง
เพียงแค่พริบตา กระบี่เหล็กก็พุ่งออกไปไกลหลายลี้ แซงหน้าเจตน์ดาบเหล่านั้น ก่อนจะหายลับไปในท้องฟ้าอันมืดมิด
กู้ชิงยังไม่ทันได้แม้แต่จะกล่าวขอบคุณ ได้แต่นั่งกลับไปบนกระบี่
กระบี่เหล็กค่อยๆ บินลึกเข้าไปในทุ่งกว้าง สภาพภูมิประเทศเริ่มเป็นเนินสูงต่ำ หมู่เขาที่สูงชันด้านหน้าปรากฏขึ้นใต้แสงดาว นั่นคือเขาเหลิ่งซานที่เล่าลือกัน
เขาเหลิ่งซานมีพื้นที่กว้างใหญ่ มีพรรคมารและยอดฝีมือไร้สำนักที่จิตใจโหดเหี้ยมอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก
ความจริงแล้วหากมิเป็นเพราะสำนักฝ่ายอธรรมเสื่อมถอย ภายในเกิดการแก่งแย่งชิงดีกันไม่หยุด ไม่สามารถสามัคคีกันได้ นิกายเฟิงเตาก็ไม่แน่ว่าจะรักษาเมืองจวี้เย่เอาไว้ได้
โดยเฉพาะในสถานการณ์ที่เทพดาบไปอยู่ที่เมืองไป๋เฉิงเช่นนี้
บางครั้งจะสามารถมองเห็นควันสีดำและเงามืดที่ชั่วร้ายอยู่ในท้องฟ้ายามค่ำคืน ดูอวดดีเป็นยิ่งนัก แตกต่างจากสถานที่อื่นๆ บนแผ่นดินเฉาเทียนอย่างสิ้นเชิง
ยิ่งเข้าไปในส่วน
