อค้า ผู้ฝึกยุทธและผู้บำเพ็ญพรตกลับมีจำนวนไม่น้อย
ข่าวสารของที่นี่มีความซับซ้อน ย่อมไม่อาจเทียบกับเจวี่ยนเหลียนเหรินได้ แต่บางครั้งก็จะมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ปรากฏออกมาบ้าง
……
……
เรื่องคุกสะกดมารผ่านมาได้สิบกว่าวัน ในที่สุดข่าวก็แพร่กระจายมาถึงเมืองจวี้เย่ ผู้คนภายในเหลาสุราย่อมต้องพูดคุยกันถึงเรื่องนี้
“มังกรชางหลงตัวนั้นเกรงว่าคงยาวร้อยกว่าลี้ได้ ลอยพาดขวางอยู่บนท้องฟ้าเหนือเมืองเจ้าเกอ คล้ายกับย้ายเอาเขาคุนหลุนมาอย่างไรอย่างนั้น คุณชายของตระกูลข้ามองดูภาพนั้นอยู่ด้านนอกเมือง เกือบจะเป็นลมสลบไปแหนะ! เถ้าแก่สี่รีบส่งจดหมายมาบอกข้า สุดท้ายชางหลงกับจักรพรรดิแห่งหมิงสู้กันไปสามร้อยกระบวนท่า ไม่มีใครยอมใคร จึงได้แต่ต้องตายพร้อมกัน จักรพรรดิแห่งหมิงถูกเพลิงสวรรค์เผาผลาญจนตาย ชางหลงตกลงมาด้านล่าง ในตอนนั้นได้ยินเพียงเสียงดังกัมปนาท บ้านเรือนครึ่งเมืองเจาเกอถูกทับจนพังพินาศ พื้นดินแตกออกเป็นเสี่ยงๆ รอยแตกที่ลึกที่สุดนั้นลึกหลายร้อยจ้าง แม่น้ำใต้ดินไหลทะลักออกมา ตอนนี้กลายเป็นแม่น้ำสายใหญ่สายหนึ่ง! ถ้าเจ้าไม่เชื่อ วันหน้าลองไปดูที่เมืองเจาเกอก็ได้”
“เหลวไหลจริงๆ! ต่อให้ชางหลงเป็นสัตว์เทพของเขาอวิ๋นเมิ่ง ก็ไม่มีทางที่มันจะยาวขนาดนี้ได้ ไม่อย่างนั้นเวลาปกติมันจะไปอยู่ที่ไหนของเมืองเจาเกอ?”
“ก่อนหน้านี้ข้าก็บอกเจ้าแล้วไง! ปกติชางหลงจะซ่อนตัวอยู่ใต้ดิน! มันก็คือคุกสะกดมารที่ร่ำลือกัน! นักโทษเห