ยู่ใกล้วัดไท่ฉาง ที่นี่น่าจะพังทลายกลายเป็นเศษซากในเหตุการณ์ความวุ่นวายของคุกสะกดมารเมื่อหลายวันก่อน
ทุกสิ่งทุกอย่างที่ดูคุ้นตาล้วนแต่เป็นของใหม่
จิ๋งจิ่วคล้ายกำลังครุ่นคิดถึงอะไรบางอย่าง
แมวขาวมุดออกมาจากแขนเสื้อของเขา กระโดดขึ้นไปบนขอบหน้าต่าง นั่งยองมองไปในสวน
จิ๋งจิ่วมองดูมัน
เขาย่อมต้องมองออกว่าจิ๋งหลีได้เริ่มบำเพ็ญเพียรแล้ว
ในอดีตตอนที่อยู่ในหมู่บ้านบนภูเขา วิชาที่เขาสอนให้แก่หลิ่วสือซุ่ยก็คือลมหายใจประตูหยก
หลิวอาต้ามิได้สนใจเขา ในใจครุ่นคิดว่าตัวข้าอายุยืนยาว รับศิษย์ไว้สักคนไม่จำเป็นต้องคิดอะไรมาก ต้องให้เจ้ามาจุ้นจ้านด้วยอย่างนั้นหรือ?
ทันใดนั้นใบหูของมันพลันสั่นขึ้นมาเล็กน้อย คล้ายได้ยินอะไรบางอย่าง จึงกระโดดลงไปจากขอบหน้าต่าง หายตัวไปในพุ่มหญ้า เหลือไว้เพียงแต่เสียงกระดิ่งดังกรุ๊งกริ๊ง
จิ๋งจิ่วเดินไปยังริมหน้าต่าง มองดูต้นไห่ถังต้นนั้นที่คล้ายเมื่อในอดีต ในใจครุ่นคิดว่าการซ่อมแซมเรือนตระกูลจิ๋งจะต้องเป็นฝีมือของลู่กั๋วกงอย่างแน่นอน เช่นนั้นทางใต้ดินก็น่าจะยังอยู่
ขณะที่กำลังครุ่นคิดถึงเรื่องเหล่านี้ พลันมีลมพัดมา ดอกไห่ถังร่วงตกลงมาราวหิมะ
ท่ามกลางดอกไห่ถังที่ร่วงโปรยปราย กระโปรงสีขาวพริ้วไหวแผ่วเบา ดรุณีนางหนึ่งปรากฏกายขึ้น
ภาพเหตุการณ์เช่นนี้คล้ายเมื่อในอดีต
ไป๋เจ่ามองดูเขา สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
จิ๋งจิ่วนึกว่านางจะถามเรื่องคุกสะกดมาร
เขาเตรียมตัวเอาไว้เรียบร้อยแล้ว
