และความเยือกเย็นที่อยู่ในดวงตาสีดำของจักรพรรดิแห่งหมิงได้อย่างชัดเจน
จักรพรรดิแห่งหมิงเองก็มองเห็นความหวาดกลัวในดวงตาของชายชราได้อย่างชัดเจน นั่นคือความหวาดกลัวอย่างแท้จริง
ชายชราไม่สามารถแบกรับความหวาดกลัวที่จะถูกกลืนกินเอาไว้ได้อีก เขาคิดจะคลายสวรรค์ในกาออก
ถึงแม้จะคลายสวรรค์ในกา เขาก็ยังไม่สามารถแยกออกมาจากร่างกายของจักรพรรดิแห่งหมิงได้ แต่อย่างน้อยเขาก็ไม่ต้องแช่อยู่ในน้ำสีเขียวที่เป็นเหมือนสุราแห่งนี้…..
ชายชราคิดถึงเรื่องเหล่านี้ ทันใดนั้นพลันรู้สึกว่ามีอะไรบางอย่างที่ไม่ถูกต้อง
คำศัพท์สำคัญบางอย่างผุดขึ้นมาในสมองของเขาอย่างรวดเร็ว
สวรรค์ในกาที่ไม่สามารถออกไปได้ บึงน้ำที่มีพิษรุนแรง การควบคุมดวงจิต…
“ฮ่าๆๆๆๆๆ!”
ชายชราพลันหัวเราะอย่างบ้าคลั่งขึ้นมา หัวเราะจนเกือบจะน้ำตาไหล มองดูจักรพรรดิแห่งหมิงพลางกล่าวว่า “ฝ่าบาทช่างยอดเยี่ยมจริงๆ คิดไม่ถึงว่าจะเล่นงานดวงจิตของข้า จนข้าเกือบจะเชื่อว่าเรื่องเหล่านี้เป็นเรื่องจริง!”
จักรพรรดิแห่งหมิงมองดูเขาเงียบๆ พลางกล่าว “เดิมเรื่องเหล่านี้มันก็เป็นเรื่องจริงอยู่แล้ว”
ชายชราคำราม “ไม่! ทุกอย่างเป็นภาพลวงตา! เจ้าหลอกข้าไม่ได้หรอก!”
คำพูดเพิ่งพูดจบ ความคิดเขาพลันขยับ ทำให้น้ำภายในกาแห่งสวรรค์หมุนขึ้นมาอย่างรวดเร็ว กลายเป็นน้ำวนสายหนึ่ง
ร่างกายของเขาและจักรพรรดิแห่งหมิงคล้ายก้อนหินที่อยู่ในน้ำวน ถูกกระแทกไปมาไม่หยุด
ผ่านไปไม่นานเท่าไร เพลิงวิญ
