อกมา —- ฟองอากาศสีเขียวบนสุราข้าวที่บ่มขึ้นมาใหม่
จักรพรรดิแห่งหมิงยิ้มเล็กน้อย สะบัดแขนเสื้อ พุ่งตัวขึ้นมาจากน้ำสีเขียว ลอยอยู่กลางอากาศ
เมื่อได้รับการเรียกจากจิตจำแนกของเขา เพลิงวิญญาณจำนวนนับไม่ถ้วนที่อยู่ในคุกสะกดมารก็เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูงขึ้นมาอีกครั้ง กลายร่างเป็นจักรพรรดิแห่งหมิงตัวเล็กๆ มุดเข้าไปในรอยแตกเหล่านั้น
ชายชราส่งเสียงอึกขึ้นมาด้วยความเจ็บปวด สีหน้าขาวซีดเป็นอย่างมาก บินข้ามคลื่นยักษ์ที่ก่อตัวขึ้นมาจากบึงน้ำสีเขียว สองมือยื่นออกไปด้วยความเร็วสูง
พื้นที่ว่างภายในคุกสะกดมารกำลังหดเล็กลงอย่างรวดเร็ว ภูเขาและบึงน้ำกลายเป็นกาสุรา อีกทั้งยังเป็นกาสุราที่ไม่มีปากด้วย
จักรพรรดิแห่งหมิงไม่มีที่ให้หลบ เขาถูกชายชราคว้าจับมือทั้งสองข้างเอาไว้ จากนั้นดึงกลับลงไปในบึงน้ำใหม่อีกครั้ง
“ข้าคือเทพมังกร สามารถท่องทะยานไปในเมฆฝน ยิ่งใหญ่ราวมหาบรรพตและมหานที แล้วก็เล็กจ้อยได้เหมือนฝุ่นผง ขอเพียงเจ้าออกมาจากจุดสำคัญของข้า ข้าก็จะทำให้เจ้าได้เห็นพลังแห่งเซียนที่แท้จริง!”
ชายชรากล่าวเสียงแข็งกร้าว
จักรพรรดิแห่งหมิงถูกขังอยู่ในกาหิน เยื่อเพลิงวิญญาณที่อยู่บนร่างกายถูกน้ำในบึงกัดกร่อน เบาบางลงเรื่อยๆ แต่บนใบหน้าเขากลับไม่มีความหวาดกลัวใดๆ
“ก็แค่สวรรค์ในกาของตระกูลไป๋มิใช่หรือ พลังแห่งเซียนอะไรกัน? เจ้าเองก็ถือเป็นผู้ยิ่งใหญ่ขั้นทะลวงสวรรค์ แต่กลับทำได้เพียงแอบซ่อนอยู่ใต้ดินแล้วใช้ลูกไม้
