งปากเจ้า เจ้าก็ยังไม่อาจกินได้ แล้วเจ้าจะกินข้าได้อย่างไร?”
ครั้นกล่าวจบ สองมือเขาก็พลิกกลับไปคว้าข้อมือของชายชราเอาไว้
ชายชราตกใจเล็กน้อย แต่กลับไม่เข้าใจว่าเหตุใดเขาจึงทำเช่นนี้
ในตอนแรกสุด เขาจับสองมือของจักรพรรดิหมิงเอาไว้ก็เพราะไม่อยากถูกรบกวนในตอนที่เริ่มใช้สวรรค์ในกา
ตอนนี้จักรพรรดิแห่งหมิงถูกขังอยู่ในสวรรค์ในกา ถูกแช่อยู่ในน้ำสีเขียวคล้ำ อาจจะสลายกลายเป็นน้ำเลือดได้ทุกเมื่อ แต่เขากลับคว้าข้อมือของตัวเองเอาไว้ทำไม?
หรือเจ้าคิดจะทำให้ข้าถูกน้ำสีเขียวคล้ำในบึงกัดกร่อนจนกลายเป็นน้ำเลือดเช่นเดียวกัน? ความคิดนี้ช่างน่าขันเสียจริง
ขณะที่ชายชรากำลังคิดเรื่องเหล่านี้ ทันใดนั้นเขาพลันรู้สึกแปลกๆ จึงก้มหน้ามองดูมือของทั้งสองตน สีหน้าแปรเปลี่ยนเล็กน้อย
นิ้วมือของเขาค่อยๆ จมลงไปในข้อมือของจักรพรรดิแห่งหมิงอย่างช้าๆ สัมผัสมันๆ ลื่นๆ คล้ายกำลังจมลงไปในเนยหรือไม่ก็เนื้อเน่า
ขณะเดียวกันนิ้วมือของจักรพรรดิแห่งหมิงก็กำลังจมลงไปในข้อมือของเขา ค่อยๆ แหวกผิวหนังและเนื้ออย่างช้าๆ จนกระทั่งหลังนิ้วมือใกล้จะจมลงไปจนหมด
ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกหรือภาพที่อยู่ตรงหน้าล้วนแต่น่าขยะแขยง กระทั่งเขาก็ยังรู้สึกขยะแขยง
นี่มันเกิดอะไรขึ้น?
ชายชรารู้สึกไม่สบายใจอย่างรุนแรง
สวรรค์ในกาก่อตัวเสร็จสิ้น ต่อให้จักรพรรดิแห่งหมิงแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่มีทางหนีออกไปได้ ชายชราเตรียมจะหนีออกไป
ขอเพียงเขาออกไปจากที่นี่ ไม่ว่าจ
