นทางผ่านอุโมงค์อันยาวเหยียดมาถึงจุดที่เชื่อมต่อของชั้นสองของคุกสะกดมารและชั้นล่างสุด ด้านบนคือก้อนหินที่ลอยสะเปะสะปะอยู่กลางอากาศ ดอกไม้สีม่วงแอบซ่อนอยู่ในหมู่ก้อนหิน
หากเลี้ยวซ้ายจากตรงนี้ก็จะเป็นคุกไท่ฉาง หากลอยขึ้นไปตามช่องว่างของก้อนหินที่ลอยสะเปะสะปะก็จะเป็นบึงสีเขียว
จักรพรรดิแห่งหมิงสองมือไพล่หลัง ลอยเข้าไปในซอกหินเหมือนเมฆหมอก ไม่นานก็มาถึงก้นบึงน้ำ ตรงนั้นคือม่านพลังไร้รูปร่างที่โปร่งใส่และมีสีเขียวจางๆ
เสียงเพล้งดังขึ้นเบาๆ จักรพรรดิแห่งหมิงทำลายม่านพลังเข้าไปในบึงสีเขียว
ระหว่างดวงตาทั้งสองข้างของเขามีเพลิงวิญญาณปรากฏขึ้นมาดวงหนึ่ง เพลิงวิญญาณเปลี่ยนเป็นเยื่อบางๆ ห่อหุ้มร่างกายของเขาเอาไว้ ไม่มีช่องว่างแม้แต่นิดเดียว สกัดกั้นน้ำในบึงที่เป็นพิษอันรุนแรงเอาไว้ข้างนอก
จักรพรรดิแห่งหมิงลอยขึ้นไปบนผิวน้ำ เพลิงวิญญาณที่ห่อหุ้มร่างกายเอาไว้ค่อยๆ บางลง เสื้อผ้าและเส้นผมไม่มีร่องรอยถูกน้ำกัดกร่อน
น้ำสีเขียวคล้ำไหลลงมาจากร่างกาย เขาลุกขึ้นยืน
ชายชราได้ปรากฏตัวขึ้นตรงริมบึงก่อนล่วงหน้าแล้ว พลางมองดูเขาอย่างเงียบๆ ด้วยรอยยิ้มแปลกๆ บนใบหน้า
“เจ้ายิ้มได้น่าเกลียดจริงๆ มักจะทำให้ข้ารู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไร คล้ายว่าพร้อมจะลอบโจมตีข้าทุกเมื่อ”
จักรพรรดิแห่งหมิงหยุดฝีเท้าอยู่ห่างจากริมบึงออกไปหลายจ้าง ยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “หากไม่เป็นเพราะข้ามั่นใจว่าดวงจิตอย่างเจ้านี้มิใช่คู่ต่อสู้ของข้า บา
