คุกสะกดมารก็คือชางหลง
ที่นี่ย่อมต้องไม่เห็นเดือนเห็นตะวัน
ลึกลงไปใต้ดินหลายสิบลี้คือความมืดมิด แต่เบื้องหน้ากลับคล้ายมีแสงสว่างอยู่
แสงสว่างนั้นอยู่อีกด้านหนึ่งของหุบเหวลึก คือโลกเบื้องหน้าที่อยู่ไกลแสนไกล ไม่รู้ว่านั้นคือเปลวเพลิงในแม่น้ำหมิงหรือว่าเป็นภูเขาไฟที่กำลังจะปะทุ
ลมพายุพัดเสื้อผ้าของจักรพรรดิแห่งหมิง ส่งเสียงดังเบาๆ
เสื้อผ้าที่เคยเต็มไปด้วยสีสันต่างๆ ไม่รู้กลายเป็นสีดำตั้งแต่เมื่อไร
ร่างกายของเขาค่อนข้างเตี้ยเล็ก แต่กลับดูสง่างามน่าเกรงขาม คล้ายเป็นราชาแห่งโลก
จักรพรรดิแห่งหมิงมองดูหุบเหวลึกอย่างเงียบๆ ทางด้านนั้นคือบ้านเกิด คือแม่น้ำในวัยเด็ก คือผู้คนที่จงรักภักดี
เขามองดูมันด้วยความรู้สึกที่ลึกซึ้ง
ความรู้สึกที่ลึกซึ้งคือพลังอย่างหนึ่ง
พลังที่ไร้รูปลักษณ์นี้ได้ขวางกั้นความเสียหายจากลมพายุเอาไว้ ทำให้เขาเชื่อมต่อกับโลกใต้ดินที่อยู่อีกด้านหนึ่งของหุบเหวลึกได้อย่างแนบแน่น
เมื่อมีพลังนี้คอยส่งเสริม จักรพรรดิแห่งหมิงก็กลายเป็นเหมือนสมอเหล็ก ทำให้เรือขนาดใหญ่ลอยอยู่นิ่งๆ ในมหาสมุทรที่มีลมพายุคลุ้มคลั่ง กลายเป็นเหมือนตะปูที่ตอกยึดหางของชางหลงเอาไว้ในส่วนลึกใต้ดิน
ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไร การสั่นสะเทือนบนพื้นแผ่กระจายมาถึงที่นี่ หน้าผารอบด้านมีเศษหินร่วงตกลงมา
จักรพรรดิแห่งหมิงมองดูอีกฝั่งหนึ่งของหุบเหวลึกอีกครั้งอย่างอาลัยอาวรณ์ ก่อนจะหมุนตัวมองมาทางอุโมงค์ที่ทอดยาว
ลมพายุโห
