รู้สึกหวาดกลัว แต่ที่มากกว่านั้นคือภาคภูมิใจ เพราะนี้คือสัตว์เทพผู้พิทักษ์ของสำนักจงโจว แล้วก็เป็นบรรพจารย์ของพวกเขา —- ชางหลง!
ภาพเหตุการณ์อันน่ามหัศจรรย์และตระการตาเช่นนี้ ทำให้หลายๆ คนต่างพากันตกตะลึง ทั้งในและนอกเมืองเจาเกอตกอยู่ในความเงียบ
พระสนมหูตกตะลึงอย่างรุนแรง ใบหน้าขาวซีด ร่างกายสั่นเทิ้มเบาๆ ต้องเอนกายพิงร่างกายของฝ่าบาทเสินหวงเอาไว้ถึงจะพอยืนอยู่ได้
ฮ่องเต้พลันยิ้มขึ้นมา เผยให้เห็นสีหน้าเหมือนยกภูเขาออกจากอก ก่อนจะเอาไข่นกจูเชวี่ยที่อยู่ในมือส่งกลับไปให้พระสนมหูใหม่อีกครั้ง
พระสนมหูตกตะลึงเป็นอย่างมาก รีบเอาสองมือไปประคองไว้อย่างระมัดระวัง ในใจครุ่นคิดว่านี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น นางมองตามสายตาฮ่องเต้ไปยังวัดไท่ฉาง จู่ๆ พลันรู้สึกว่าตัวเองตาลายหรือเปล่า ไม่อย่างนั้น…เหตุใดร่างของมังกรตัวนั้นถึงได้ดูเรียวเล็กกว่าในตอนแรกขนาดนั้น?
……
……
ด้านนอกซากปรักหักพังของวัดไท่ฉาง เยวี่ยเชียนเหมินเงยหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้า รอคอยให้เทพมังกรกลับมา ในใจครุ่นคิดถึงเรื่องอื่น
เทพมังกรปรากฏกาย ทำลายข้อตกลงที่สำนักจงโจวทำเอาไว้กับราชสำนักในอดีต ยิ่งไปกว่านั้นยังทำลายบ้านเรือนจำนวนนับไม่ถ้วน แต่ว่าเรื่องเหล่านี้ล้วนเป็นเรื่องเล็ก
ปัญหาที่สำคัญก็คือคนที่หนีออกมาจากคุกสะกดมารในตอนแรกสุดนั้นคือใคร เหตุใดจึงทำให้เทพมังกรโมโหถึงขนาดนี้?
เยวี่ยเชียนเหมินดึงสายตากลับมา มองไปยังราชองครักษ์สองคนที่ยื