ืนอยู่ข้างกายฮ่องเต้ เกรงว่าในเวลานี้นางคงจะตกใจจนหางโผล่ออกมาแล้ว
……
……
ไม่ใช่ทุกคนจะวิตกกังวลหรือว่าหวาดกลัว
ในมุมหนึ่งของซากปรักหักพังในวัดไท่ฉาง ใต้แผ่นดินที่ลาดเอียงมีแมวขาวตัวหนึ่งซ่อนตัวอยู่
พายุฝนผสมฝุ่นควันตกลงมาบนร่างกายมัน บนขนยาวๆ มีโคลนหยดลงมา ดูกระเซอะกระเซิงเป็นอย่างมาก
แต่ในสายตาของมันกลับเยือกเย็น ไม่มีอารมณ์ใดๆ
เหมือนกับจิ๋งจิ่งที่เกือบจะกลายเป็นเถ้าถ่านอยู่ในคุกสะกดมาร แต่ยังคงให้ความรู้สึกเหมือนคุณชายผู้สูงศักดิ์อยู่
หางของแมวขาวชี้ตรง คล้ายกับก้านธง นี่เป็นท่าทางที่มันแสดงออกมาในตอนที่ขี้เกียจอย่างมากหรือไม่ก็ตั้งใจเป็นอย่างมาก
ซากปรักหักพังสั่นสะเทือนไม่หยุด ฝุ่นควันฟุ้งกระจายไม่หยุด จากนั้นก็ถูกน้ำที่พวยพุ่งขึ้นมาจากใต้ดินชะล้างลงมา นั่นเป็นเพราะร่างกายของมังกรสีดำเสียดสีกับพื้นด้วยความเร็วสูง
ถูกต้อง หัวของมังกรชางหลงได้ขึ้นไปถึงบนท้องฟ้าด้านบนแล้ว เรียกได้ว่ากำลังจะเข้าไปในดินแดนแห่งความว่างเปล่า แต่ร่างกายของมันกลับยังขึ้นมาจากใต้ดินไม่หมด
ร่างกายสีดำขนาดใหญ่คล้ายกับกำแพงเมืองสีดำ เกล็ดบนตัวส่องประกายไม่หยุด ดูค่อนข้างแสบตา
แมวขาวหรี่ตา มองไปทางด้านนั้น พร้อมจะโจมตีทุกเมื่อ
แม้นจะบอกว่าแมวบ้านส่วนใหญ่จะมีความมั่นใจในตัวเองแบบแปลกๆ แต่แมวขาวขนยาวที่คิดอยากจะกัดมังกรโดยไม่เกรงกลัวพลังของมันย่อมต้องมีอยู่เพียงตัวเดียว
ไป๋กุ่ย ผู้พิทักษ์แห่งชิงซาน
หรืออีกชื่อห