คลน ตกลงมาดังเผละๆ มุมหลังคาวัดไท่ฉางปรากฏตะคุ่มๆ
บริเวณโดยรอบมืดมิดยิ่งนัก คล้ายกลับไปสู่ช่วงเวลากลางคืนอีกครั้ง
ภายในท้องฟ้ามีสายฟ้าฟาดลงมา ผ่าลงมาตรงมุมหลังคาพอดี ประกายสายฟ้าแลบแปลบปลาบ
มุมหลังคาที่เปียกฝนพลันขยับขึ้นมา!
มีโลกที่มืดมิดอีกใบส่องสว่างขึ้นมา นั่นคือดวงตาใหญ่ยักษ์ดวงหนึ่ง สายตาเย็นชาและดุร้าย
……
……
“ชางหลง!”
“ชางหลงปรากฎตัวแล้ว!”
วัดไท่ฉางกลายเป็นซากปรักหักพัง
ภายในฝุ่นควันมีมังกรสีดำขนาดมหึมาและน่ากลัวตัวหนึ่งปรากฏขึ้นมา
เมื่อเห็นภาพนี้ เจ้าหน้าที่กรมชิงเทียนและกองทัพเสินเว่ยหลายๆ คนที่ยังตื่นอยู่ต่างตกใจจนเป็นลมสลบไป แล้วก็มีหลายคนที่ตกใจจนส่งเสียงกรีดร้องออกมา
คนในเมืองเจาเกอจำนวนมากต่างรู้ถึงคำบรรยายนี้ —- มุมหลังคาสีดำของวัดไท่ฉางที่เปียกฝนดูคล้ายเขาของมังกร
ที่แท้นี่มิใช่การบรรยาย หากแต่เป็นความทรงจำอันแสนยาวนานที่แอบซ่อนอยู่ในโลกมนุษย์!
มุมหลังคาของวัดไท่ฉางก็คือเขาของมังกรชางหลง!
ชางหลงแหวกพื้นออกมา ร่างมังกรสีดำขนาดใหญ่ยกตัวขึ้นมาจากใต้ดินไม่หยุด มองดูใกล้ๆ แล้วคล้ายกับกำแพงสีดำที่เคลื่อนไหวด้วยความเร็วสูง เกล็ดบนลำตัวส่องประกายสีดำ
บริเวณโดยรอบซากปรักหักพังเต็มไปด้วยเสียงกรีดร้องและเสียงตะโกนร่ำไห้
ภายในวังเองก็มีเสียงอุทานตกใจดังขึ้นมาเป็นจำนวนมาก
ลู่กั๋วกงยังไม่ทันกลับมาถึงตำหนักหลัก เมื่อได้ยินเสียงอุทานตกใจก็รู้ว่าแย่แล้ว จึงหมุนตัวกลับไปมองยังวัดไท่ฉ
