“มีผีกระบี่แบบนี้ด้วยหรือนี่? ช่างน่าเหลือเชื่อจริงๆ”
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าวว่า “เรียกผีกระบี่ของเจ้าออกมาดูหน่อย”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้ายังฝึกไม่ถึงขั้นกลายเป็นผีกระบี่”
จักรพรรดิแห่งหมิงมองเขา คล้ายยิ้มคล้ายไม่ยิ้มพลางกล่าวว่า “ฝึกไม่ถึงขั้นกลายเป็นผีกระบี่ แล้วเจ้ารู้ได้อย่างไรว่าผีกระบี่ของเจ้าไม่เหมือนคนอื่น ได้แต่ต้องฝึกฝนด้วยตัวมันเอง?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ข้าไม่มีทางใช้เหตุผลที่น่าขันเช่นนี้มาหลอกเอาวิชาบัญชาเพลิงวิญญาณ”
แต่เขาก็ไม่มีท่าทีว่าจะบอกความจริงเช่นกัน
จักรพรรดิแห่งหมิงกล่าวว่า “หากเจ้าไม่บอก ข้าก็ไม่มีทางช่วยเจ้า”
จิ๋งจิ่วกล่าว “หากฝ่าบาทยินดีช่วยข้า เช่นนั้นย่อมมิได้เป็นเพราะความลับที่ข้าจะพูด หากแต่เป็นเพราะเหตุผลอื่น”
“เหตุผลอื่น? หรือเป็นเรื่องความสัมพันธ์ในอดีตของข้ากับอาจารย์ของเจ้า?”
จักรพรรดิแห่งหมิงหัวเราะเสียงดังขึ้นมา แสงสว่างที่อยู่ในร่างกายเคลื่อนไหวไปมาอย่างรวดเร็ว
จิ๋งจิ่วรู้ว่านั่นหมายความว่าอีกฝ่ายกำลังโกรธ
เสียงหัวเราะหยุดลง
จักรพรรดิแห่งหมิงเงยหน้าขึ้นมาจ้องมองดวงตาของจิ๋งจิ่วพลางกล่าวว่า “หรือเจ้าไม่รู้ว่าที่ข้ามาตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ทั้งหมดเป็นเพราะอาจารย์ที่ปลิ้นปล้อนของเจ้าผู้นั้น?”
เมื่อสองพันปีก่อน นักพรตฉุนหยางของสำนักชิงซานและเสินหวงในเวลานั้นได้ร่วมมือกันบดขยี้กองทัพเผ่าหมิงจนได้รับชัยชนะที่ต้าเจ๋อ หลังจากนั้นทั้งสองฝ่ายก็ไม่มีการทำสงครามใหญ่ๆ อี
