คนผู้นั้นรับรู้ได้ถึงการมาของจิ๋งจิ่ว เขาวางกระบวยที่ใช้สำหรับรดน้ำต้นไม้ลง ก่อนจะหมุนตัวมองมาที่เขา
จิ๋งจิ่วกล่าวว่า “เมื่อเทียบกับที่อื่นในคุกสะกดมารแล้ว ที่แห่งนี้เหมือนดินแดนเซียนก็มิปาน”
“สำหรับพวกข้าแล้ว โลกมนุษย์เดิมทีก็เป็นดินแดนเซียนอยู่แล้ว คุกสะกดมารแห่งนี้ก็อยู่ในโลกมนุษย์เช่นกัน”
ผิวหนังของคนผู้นั้นขาวซีด คล้ายกับไม่เคยถูกแสงแดดเลยตลอดทั้งปี
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะเหตุใด บนใบหน้าเขาจึงไม่มีขนคิ้วและขนตา ดูเป็นมันวาว อีกทั้งยังขาวซีดเป็นอย่างมาก คล้ายโปร่งแสงเล็กน้อยเสียด้วยซ้ำ
ดวงตาของเขาใหญ่มาก พื้นที่ส่วนใหญ่ของดวงตาคือตาดำ ดูไปคล้ายเมล็ดอัลมอนด์สีดำ แล้วก็คล้ายกับหลุมลึกที่มองไม่เห็นก้น ช่างแปลกประหลาดยิ่งนัก
ในตอนที่สายลมพัดผ่านดอกไม้และใบหญ้าแล้วส่งเสียง ใบหูของเขาหมุนตามสายลม เวลานี้ถึงได้เห็นว่าที่แท้มันก็ใหญ่มากเช่นกัน
ที่แปลกประหลาดที่สุดก็คือร่างกายของคนผู้นี้คล้ายจะมีแสงจำนวนมากแอบซ่อนอยู่ภายใน ส่องประกายออกมาจากเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยสีสันและคอเสื้อของเขาอยู่เป็นระยะ
นี่คือลักษณะอันพิเศษที่สุดของมารเผ่าหมิง
มิน่าเมื่อครู่เขาถึงพูดว่าโลกมนุษย์ก็คือดินแดนเซียน
เวลามารเผ่าหมิงมาปรากฏตัวบนพื้นโลก พวกเขาจะทำการปลอมตัว แต่ในคุกสะกดมารท่ไม่มีคนมาคอยดู เขาย่อมไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้
เขามองดูจิ๋งจิ่วที่เดินเข้ามาหาตัวเอง บนใบหน้าที่ขาวซีดเผยให้เห็นรอยยิ้ม ไม่รู้ว่าหมายความว
