ผู้ที่ถูกคุมขังอยู่ในชั้นสองของคุกสะกดมารมิใช่เจ้าหน้าที่หรือมือสังหารเหล่านั้นอีกต่อไป หากแต่เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง
อย่างเช่นเจ้าสำนักของพรรคมารเหล่านั้นหรือว่าปีศาจของเผ่าหมิง ว่ากันว่ามีปีศาจที่หลงเหลือมาจากอดีตกาลอยู่ด้วย
ด้านล่างเท้าของจิ๋งจิ่วมิได้แตะลงไปบนพื้น มิเช่นนั้นจะต้องเกิดเสียงอย่างแน่นอน
แต่จากการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของอากาศที่อยู่ใต้รองเท้า เขาสามารถรับรู้ได้ว่าก้อนกรวดที่อยู่บนพื้นเหล่านั้นมีความอ่อนนุ่มลง เหมือนกับลูกอมที่ตากแดดเป็นเวลานาน
ที่นี่อยู่ในส่วนลึกของคุกสะกดมารแล้ว ดังนั้นย่อมไม่มีพระอาทิตย์ แต่มันยังคงร้อนระอุอย่างมาก เรียกได้ว่าร้อนกว่าบนพื้นโลกที่มีพระอาทิตย์หลายเท่านัก
ชั้นสองของคุกสะกดมารถูกเรียกว่าคุกจงรื่อ[1] นอกจากหมายความว่าไม่มีวันได้เห็นแสงอาทิตย์และไม่มีทางหนีออกไปได้ชั่วนิจนิรันดร์แล้ว มันอาจจะมีความเกี่ยวข้องกับความร้อนอันน่ากลัวนี้ก็เป็นได้
ในอากาศเต็มไปด้วยกลิ่นอายที่เหมือนเปลวไฟ คล้ายกับมีใครเอาผงพริกป่นจำนวนนับไม่ถ้วนมาโปรยเอาไว้ ขอเพียงสูดหายใจเข้าไป ก็จะปวดแสบปวดร้อนไปถึงลำคอ
จิ๋งจิ่วไม่ชอบความหนาวเย็นของยอดเขาซั่งเต๋อและที่ราบหิมะ แต่เขากลับไม่สนใจเรื่องความร้อนมากนัก ยิ่งไปกว่านั้นในเวลานี้เขาก็ไม่ได้หายใจ จึงไม่ต้องกังวลว่าจะสำลักออกมา
เขาเดินหน้าต่อ อากาศยิ่งร้อนขึ้นเรื่อยๆ ความมืดก็ยิ่งมืดขึ้นเรื่อยๆ
ในสายตาเขา เขาสามารถมอ
