งแกร่งลงได้อย่างง่ายดาย
ถึงแม้ดวงจิตนี้จะยังมิอาจเทียบกับผู้ที่อยู่ในส่วนลึกของแคว้นเสวี่ยผู้นั้นได้ แต่ระดับชั้นก็ต่างกันไม่มาก
จิ๋งจิ่วไม่ได้มองไปยังจุดที่แรงกดดันสายนี้ปรากฏขึ้นมา เขาไม่มีการตอบสนองใดๆ เพราะเขาได้บทเรียนมาจากตอนที่อยู่ในแคว้นเสวี่ยแล้ว —- ตอนนี้เขาเป็นเพียงศิษย์ชิงซานที่สภาวะต่ำต้อย ต่อให้พลังจิตแข็งแกร่งแค่ไหนก็ไม่สามารถต่อต้านสิ่งมีชีวิตเช่นนี้ตรงๆ ได้ ดังนั้นจะให้อีกฝ่ายรู้ว่าเป็นตนเองไม่ได้เด็ดขาด
เขาปิดตาลง รักษาใจแห่งเต๋าของตัวเอง ปล่อยให้แรงกดดันสายนั้นตกลงมา
ทะเลแห่งการรับรู้เกิดคลื่นยักษ์ถาโถมไปรอบด้านอย่างคุ้มคลั่ง เขากลายเป็นเรือลำเล็กที่อยู่ในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่ สติและความรู้สึกตัวทั้งหมดจมลงไปใต้ทะเล
แรงกดดันสายนั้นกลายเป็นพายุลูกใหญ่ที่กวาดทุกสรรพสิ่ง ดังนั้นเขาจึงกลายเป็นใบไม้ที่อ่อนแอและไร้ซุ่มเสียงอยู่ในลมพายุนั้น พลังทั้งหมดปลิวออกไปพร้อมกับลมพายุ
เขาเป็นเหมือนผู้บำเพ็ญพรตธรรมดาคนหนึ่งที่ถูกแรงกดดันสายนี้เล่นงานจนสลบไสลไม่ได้สติ
แรงกดดันสายนั้นค่อยๆ เคลื่อนตัวห่างออกไป ผู้นั้นมิได้สนใจทางนี้อีก
จิ๋งจิ่วรู้ว่าอีกฝ่ายไม่รู้ว่าเป็นตน แล้วก็ไม่ได้พยายามหยั่งเชิงตนเอง หากแต่นักโทษทุกคนที่เข้ามาในคุกสะกดมารจะต้องถูกชำระล้างด้วยแรงกดดันสายนี้
ไม่ว่าเจ้าจะเป็นจอมมารของเผ่าหมิงหรือว่าเป็นยอดฝีมือของพรรคมาร ส่วนใหญ่เมื่อผ่านด่านนี้ไปก็แทบจะเสียสติไปจนหม
