ื่อง ร้องเพลงที่ไม่มีใครฟังรู้เรื่อง พูดๆ ร้องๆ อยู่อย่างนั้นเป็นเวลาหลายปี
เมื่อต้องมานั่งฟังเสียงเล็กๆ คล้ายหนอนจำนวนนับหมื่นกำลังกัดกินใบไม้อยู่ในความมืดเหล่านั้น นักโทษที่จิตใจค่อนข้างอ่อนแอคงจะต้องตกใจจนสลบไป
จิ๋งจิ่วยืนอยู่หน้าประตูห้องขัง ฟังเสียงเหล่านั้น จิตใจสงบนิ่ง
นักโทษทุกคนที่อยู่ในคุกสะกดมารจะถูกล่ามโซ่พลังวิญญาณเอาไว้ ภายในห้องขังมีอักขระข่ายพลังวางเอาไว้ อีกทั้งจิตใจยังถูกแรงกดดันสายนั้นเล่นงานจนแตกสลาย ไม่มีโอกาสที่จะหนีออกไปได้เลย
แต่สิ่งเหล่านี้ล้วนมิใช่ปัญหาสำหรับจิ๋งจิ่ว เพราะเขานำกุญแจมาด้วยสองดอก ยิ่งไปกว่านั้นอักขระข่ายพลังในห้องขังนี้เขาก็รู้วิธีคลายมันตั้งนานแล้ว
เขาหยิบเอากุญแจออกมาไขโซ่พลังวิญญาณ คลายอักขระข่ายพลัง เปิดประตูห้องขัง เดินเข้าไปในความมืด
ตอนนี้คุกสะกดมารมีลู่กั๋วกงคอยดูแล ที่นี่ย่อมไม่สามารถขังเขาเอาไว้ได้ ก็เหมือนอย่างคุกกระบี่ของชิงซาน
เขาโชคดีมาโดยตลอด ไม่ว่าจะเป็นชีวิตก่อนหน้าหรือว่าชีวิตนี้
แต่เขาจะต้องไม่ประมาท เพราะภายในคุกสะกดมาร ลู่กั๋วกงมิใช่คนที่ใหญ่ที่สุด ฮ่องเต้ก็มิใช่คนที่ใหญ่ที่สุด
เขาไม่ได้ส่งเสียงใดๆ ไม่ได้หายใจ ไม่มีไอพลัง ไม่มีการเต้นของหัวใจ เป็นเหมือนวิญญาณ เดินไปในคุกสะกดมาร
ไม่ว่าจะเป็นนักโทษที่ได้สติคืนมาแล้วหรือว่าหุ่นเชิดเสวียนจินที่มีการรับรู้ที่เฉียบคมก็ล้วนแต่ไม่มีทางพบถึงการมีอยู่ของเขา
ในส่วนที่ลึกที่สุดของคว
