นใจขนาดนั้น เรื่องที่พวกอาจารย์คิด พวกเราแค่ฟังแล้วทำตามก็พอแล้ว”
ศิษย์น้องอวี้ซานคิดในใจว่าเป็นจริงดั่งว่า เพียงแต่ศิษย์พี่ไม่สะดวกที่จะเข้าไปดื่มชาในถ้ำ อากาศหนาวเย็นเพียงนี้ หลังจากนี้พวกเราจะทำอะไรดี?
หยวนฉวี่พานางเดินไปยังอีกด้านหนึ่งของหน้าผา ทะลุป่าเล็กๆ แห่งหนึ่ง มาถึงบนหินสีดำก้อนหนึ่งที่โผล่พ้นหิมะขึ้นมา
หินสีดำชี้จึงขึ้นไปยังหมู่ดาวบนท้องฟ้า ด้านล่างมีดอกไม้ที่ทนทานต่อความหนาวเย็นเบ่งบานอยู่
ศิษย์น้องอวี้ซานกำลังนึกแปลกใจว่าเหตุใดศิษย์พี่ถึงได้รู้จักเส้นทางบนยอดเขาซั่งเต๋อดีขนาดนี้ แต่ทันใดนั้นนางพลันเห็นภาพทิวทัศน์ที่งดงามแห่งนี้ จึงลืมคำถามเหล่านั้นไปทันที
หน้าบุปผาใต้หมู่ดาว อย่างนั้นก็พูดคุยเรื่อยเปื่อยแล้วกัน
……
……
หยวนฉวี่คุ้นเคยกับยอดเขาซั่งเต๋อเป็นอย่างมาก แต่มีคนคุ้นเคยกับที่นี่มากกว่าเขาอยู่
จิ๋งจิ่วเคยใช้ชีวิตอยู่ที่นี่เป็นเวลายาวนาน หากคิดดูดีๆ แล้ว บางทีอาจจะยาวนานกว่าตอนที่เขาใช้ชีวิตอยู่บนยอดเขาเสินม่อในภายหลังเสียอีก
ในเวลานั้นอาจารย์ปู่และอาจารย์ยังอยู่ เพียงแต่เพื่อจะเตรียมบรรลุเป็นเซียน พวกเขาจึงเก็บตัวอยู่บ่อยครั้ง ส่วนศิษย์พี่ก็ทำหน้าที่เป็นเจ้าแห่งยอดเขาอยู่บนยอดเขาซั่งเต๋อ เขาจึงย่อมต้องบำเพ็ญเพียรอยู่ที่นี่
ในเวลานั้นเขาอายุยังน้อย รู้สึกสนใจในเรื่องราวต่างๆ มากมายเหมือนอย่างหลิวอาต้า โดยเฉพาะเมื่อสภาวะของเขาก้าวหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ในช่วงเวลาสำค
