กระทั่งถ้ำที่เป็นเขตหวงห้าม ข้ายังเข้าไปใกล้ไม่ได้ แล้วจะพาท่าน…ไม่สิ! ไม่สิ! ต่อให้เข้าไปได้ ข้าก็ไม่มีทางพาท่านเข้าไป ที่นั่นมันคือคุกกระบี่นะ!”
หยวนฉวี่คิดในใจ มันก็แค่บ่อน้ำบ่อหนึ่งมิใช่หรือ บรรยายเสียน่ากลัวอะไรขนาดนี้ จากนั้นเขาก็ต้องรู้สึกแปลกใจที่ศิษย์น้องอวี้ซานรู้เรื่องถ้ำหวงห้าม อีกทั้งยังรู้เรื่องบ่อน้ำนั่นด้วย เพราะศิษย์ยอดเขาซั่งเต๋อทั่วๆ ไปแล้วไม่มีทางที่จะรู้เรื่องเหล่านี้ได้ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงนางที่เพิ่งจะเข้ามายอดเขาซั่งเต๋อเพียงไม่กี่ปีเลย
เพราะเหตุผลต่างๆ ทำให้มีศิษย์ที่ยินยอมสืบทอดกระบี่ของยอดเขาซั่งเต๋อน้อยลงทุกที ยิ่งไม่ต้องพูดถึงศิษย์ผู้หญิงเลย
ศิษย์น้องอวี้ซานเป็นศิษย์ผู้หญิงเพียงคนเดียวที่ยอดเขาซั่งเต๋อรับเข้ามาใหม่ในช่วงเวลาหลายสิบปีที่ผ่านมา นางย่อมต้องเป็นที่รักใคร่อย่างมาก
หยวนฉวี่ไม่ได้คิดถึงเรื่องเหล่านี้ เขาพบว่าชีวิตความเป็นอยู่ของศิษย์น้องอวี้ซานบนยอดเขาซั่งเต๋อนั้นไม่เลวทีเดียว เขารู้สึกดีใจอย่างมาก แต่ก็ไม่รู้เพราะเหตุใดถึงมีความรู้สึกหึงหวงเล็กน้อยด้วย
ศิษย์น้องอวี้ซานไม่ได้สังเกตถึงความเปลี่ยนแปลงบนสีหน้าของเขา นางกล่าวถามอย่างตื่นเต้นว่า “แล้วท่านมาทำอะไร?”
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกัน” หยวนฉวี่กล่าวอย่างสับสน “อาจารย์อาให้ข้ามาหาเจ้าที่นี่ ข้าก็เลยมา”
ศิษย์น้องอวี้ซานงุนงง กล่าวว่า “อาจารย์อาจิ๋งจิ่วหมายความว่าอย่างไร?”
หยวนฉวี่กล่าว “ไม่ต้องไปส
