ด้
ที่นี่คือวัดร้างที่เงียบสงบแห่งหนึ่ง ด้านในมีกองไฟกำลังลุกไหม้อยู่กองหนึ่ง เขาได้ยินแต่เสียงลมหายใจของตัวเอง
ลมหายใจที่หนักอึ้งดั่งขุนเขา ทำให้เขารู้สึกว่าไหล่ทั้งสองข้างของตนเองพลอยหนักอึ้งตามไปด้วย นี่คือภาระหน้าที่ของศิษย์ชิงซาน
แสงจากกองไฟตกกระทบลงบนใบหน้าเขา วูบไหวไปมา ทำเอาสีหน้าเขายิ่งดูคร่ำเคร่ง
จิ๋งจิ่วจ้างนักฆ่ามาฆ่าคน….
ไม่ว่าจะเป็นเจี่ยนหรูอวิ๋นหรือว่าเขาก็ล้วนแต่ไม่เคยคิดเลยว่าหลิ่วสือซุ่ยจะเป็นคนสังหารจั่วอี้แห่งยอดเขาปี้หูผู้นั้น เพราะตอนนั้นหลิ่วสือซุ่ยเพิ่งจะเข้ามาในสำนักได้ไม่นาน สภาวะยังต่ำต้อย ยิ่งไปกว่านั้นตอนนั้นเขายังใสซื่อบริสุทธิ์ น่าจะพยายามปกปิดให้ใครบางคนมากกว่า ส่วนคนผู้นั้นเป็นใครนั้น….อันนี้เดาได้ไม่ยาก
พวกเขาก็ไม่คิดว่าจิ๋งจิ่วจะเป็นคนลงมือเอง เพราะตอนนั้นสภาวะของจิ๋งจิ่วก็ต่ำต้อยอย่างมากเช่นกัน ไม่มีทางที่จะสังหารจั่วอี้ที่บรรลุสภาวะขั้นมิประจักษ์ได้เลย เขาจะต้องจ้างมือสังหารมาฆ่าแน่นอน เพียงแต่เขาพามือสังหารคนนั้นเข้าไปในชิงซานได้อย่างไร จนถึงตอนนี้เจี่ยนหรูอวิ๋นและเขาก็ยังคิดไม่ออกเช่นกัน
หลังมาตรวจสอบเรื่องของทางเจวี่ยนเหลียนเหรินแล้ว ตอนนี้เขาสามารถขี่กระบี่บินกลับทางใต้ได้เลย แต่ตอนนี้หลักฐานเหล่านี้ยังไม่เพียงพอที่จะควบคุมหลิ่วสือซุ่ยได้ ดังนั้นเขาจึงตัดสินใจไปหาสหายผู้หนึ่งในสำนักจิ้งจง เพื่อสืบตามเบาะแสนี้ต่อไป
เมื่อคิดถึงเรื่องความสัมพัน
