จิ๋งจิ่วหมุนตัวมองดูเจ้าล่าเยวี่ย มิได้กล่าวกระไร
เจ้าล่าเยวี่ยเบิ่งตาโต ยังคงมีความสงสัย
จิ๋งจิ่วกำลังครุ่นคิดถึงเรื่องบางเรื่อง
มุมมองต่อสรรพสิ่งของเขายังคงเป็นเหมือนเมื่อก่อน ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง ไม่เคยมีความคิดที่จะเข้าไปในโลกอันวุ่นวายเพื่อเรียนรู้ให้เกิดปัญญาตระหนักรู้ เพราะแบบนั้นมันจงใจมากเกินไป
ในช่วงเวลาเก้าวันที่อยู่ในหมู่บ้านตอนแรกสุด เขาทำสิ่งต่างๆ ก็เพื่อทำความเคยชินกับร่างกายนี้ และการที่เขาพาเจ้าล่าเยวี่ยขึ้นมาบนยอดเขาเสินม่อ ก็เป็นแค่การทำให้กรรมจากชีวิตก่อนหน้าดำเนินต่อไป
สายตาเขาละจากเจ้าล่าเยวี่ย มองไปทางหยวนฉวี่ที่กำลังพูดคุยอะไรบางอย่างอยู่กับกู้ชิง
หยวนฉวี่คือกรรมของชาตินี้ มีเพียงกู้ชิงเท่านั้นที่เดินมาอยู่ตรงหน้าเขาด้วยตัวเอง มิได้เป็นเพราะกรรมใดๆ
แน่นอนว่ายังมีปีศาจจิ้งจอกที่มาจากเมืองอิ้งเฉิงตัวนั้นอีก
บนเตาที่อยู่ริมผาวางกาเหล็กเอาไว้ ชาดำภายในกาค่อยๆ ส่งกลิ่นออกมา เสี่ยวเหอนั่งคู้อยู่หน้าเตา ผมที่เปียกชื้นเพราะเหงื่อแปะติดอยู่ตรงขมับ ท่าทางดูน่ารัก
เมื่อมองดูนาง จิ๋งจิ่วก็คิดถึงหลิ่วสือซุ่ยขึ้นมา
หลิ่วสือซุ่ยเป็นผลที่สืบเนื่องมาจากชีวิตก่อนหน้านี้เหมือนอย่างเจ้าล่าเยวี่ย แล้วก็เป็นสิ่งที่เหนือไปจากความคาดหมายของเขาเหมือนอย่างเจ้าล่าเยวี่ยเช่นกัน
เมล็ดพันธุ์แห่งเต๋าแต่กำเนิดสองคน ไม่คิดที่จะตั้งใจบำเพ็ญเพียรอยู่ในชิงซาน กลับคิดแต่จะออกไปสืบคดี ออกไปเป็นไ
