เยือน
กระบี่สามฉื่อที่มาพร้อมกับหิมะเป็นตัวแทนของเจตจำนงของกฎแห่งกระบี่หยวนฉีจิง
เจ้าล่าเยวี่ยกำลังเก็บตัว
การตอบสนองของกู้ชิงเองก็มิได้ช้าไปกว่านาง เขาลงไปจากเขาล่วงหน้า
หลิวอาต้าพาจักจั่นเหมันต์ไปหลบอยู่ในส่วนลึกของถ้ำ เก็บตัวอยู่เป็นเพื่อนเจ้าล่าเยวี่ย
ยอดเขาเสินม่อเหลือคนอยู่เพียงแค่คนเดียว
เขาจำเป็นต้องเผชิญหน้ากับกระบี่สามฉื่อที่เย็นชาและน่ากลัวตามลำพัง
หยวนฉวี่คุกเข่าอยู่หน้ากระบี่สามฉือ กล่าวด้วยสีหน้าจนปัญญาว่า “ท่านปรมาจารย์ลุง ท่านจะโทษข้าไม่ได้นะขอรับ”
ในกระบี่สามฉื่อมีเสียงที่เฉยชาของหยวนฉีจิงดังขึ้นมา “จิ๋งจิ่วล่ะ?”
หยวนฉวี่ชี้ไปทางด้านนอกทะเลเมฆ พลางกล่าวว่า “อาจารย์อาออกไปนานแล้วขอรับ”
……
……
กู้ชิงไปธารสี่เจี้ยน
ตำหนักสี่เจี้ยนเลิกเรียนพอดี เหล่าอาจารย์ออกมาจากห้องเรียนก่อน
หลินอู๋จือและอาจารย์อาเหมยหลี่กำลังเดินมายังริมธารพลางพูดคุยอะไรกัน เมื่อเห็นกู้ชิงจึงอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
หลายปีมานี้ยอดเขาเสินม่อไม่รับลูกศิษย์อีก ตามหลักแล้วเขาไม่น่าจะมายังธารสี่เจี้ยน
หลินอู๋จือเป็นศิษย์ของท่านเจ้าสำนัก อาจารย์อาเหมยหลี่เป็นอาจารย์อารุ่นสองที่มีสภาวะสูงส่ง สถานะภายในยอดเขาชิงหรงมิไ
