สวรรค์ในกา ยุคซ่ง : เฉิงปี้
สุริยันเคลื่อนคล้อยถึงตงจิ่ง[1] คล้ายดั่งเงาต้นหอมหมื่นลี้ ช่างสะอาดสดใส หลักนิติธรรมส่งเสริมสอดคล้อง สวรรค์ประทานผู้มากความสามารถ ทั่วทั้งจักรวาลไร้ซึ่งอุปสรรค สุขุมเยือกเย็น ภายในใจไร้ซึ่งความหวาดกลัว
ยามชราประสบความสำเร็จ มากด้วยบารมี ท่องไปแห่งหนใดมิต้องกังวล มิต้องใส่ใจเรื่องที่ไม่ราบลื่น มุ่งหน้าอุทิศตนเพื่อประเทศ จงหยวนฟื้นฟู แผ่นดินขยายใหญ่ ค่อยหวนคืนตำแหน่ง
……
……
หมอกบางปกคลุมหมู่ยอดเขา เขาเขียวสายธารล้วนงดงาม เดินท่องอยู่ภายใน คล้ายเยื้องย่างอยู่ในดินแดนเซียน
เสี่ยวเหอค่อยๆ สงบลง แต่หลิ่วสือซุ่ยกลับค่อนข้างตื่นเต้น เพราะศาลาหนานซงอยู่เบื้องหน้า
ด้านล่างต้นสนบริเวณหน้าผาล้วนแต่มีศิษย์นอกสำนักนั่งขัดสมาธิอยู่ ไอน้ำสีขาวลอยขึ้นมาเป็นระยะๆ เมื่อเห็นภาพที่คุ้นเคยเหล่านี้ เขาย่อมต้องคิดถึงเรื่องราวเมื่อหลายปีก่อนเหล่านั้นขึ้นมา — ในตอนนั้นเขาจะมาฝึกฝนอย่างหนักอยู่ที่ใต้ต้นสนเหล่านี้ทุกวัน จากนั้นก็ไปปูเตียงพับผ้าห่ม รินชาเทน้ำยังที่พักที่อยู่ห่างไกลจากลำธารวุ่นวายหลังนั้น
เมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านั้น บนใบหน้าเขาเผยให้เห็นรอยยิ้มที่จริงใจและหวนคิดถึง
ตรงประตูสำนักไม่มีคนเฝ้า จนกระทั่งมาถึงด้านในศาลาหนานซงถึงจะมีผู้ดูแลเข้ามาขวางทางพวกเขาเอาไว้ จากนั้นถามถึงเหตุผลที่มาที่นี่
หลิ่วสือซุ่ยแจ้งชื่อไป ผู้ดูแลคนนั้นตกตะลึงจนพูดไม่ออก มือขวาเลื่อนไปจับด้ามกระ
