ทั้งแผ่นดินเฉาเทียนในตอนนี้น่าจะมีเพียงสำนักชิงซานหรือสำนักจงโจวแค่ไม่กี่สำนักที่มีบันทึกอยู่
เขามองชายหนุ่มที่อยู่ข้างกาย ในใจอยากจะถามว่าเคยได้ยินเรื่องนี้หรือไม่ แต่ภาพที่เห็นทำให้เขาต้องงุนงงไปเล็กน้อย
อินซานยืนสองมือไพล่หลังอยู่ริมผา ปล่อยให้สายลมพัดโชยใบหน้าของตน สายตาเต็มไปด้วยความรู้สึกยินดีและผ่อนคลาย คล้ายร่ำสุรามาอย่างไรอย่างนั้น
ปรมาจารย์แห่งสำนักเสวียนอินกล่าว “ดูเหมือนทุกอย่างจะเป็นไปอย่างที่เจ้าต้องการ”
อินซานยิ้มเล็กน้อยพลางกล่าว “การได้มาย่อมต้องน่ายินดี”
………………………………
