ันระหว่างยอดคนแห่งยุคนี้เกิดขึ้นเหนือดินแดนแห่งความว่างเปล่าที่อยู่ห่างไกล สายตาของผู้บำเพ็ญพรตส่วนใหญ่ที่อยู่ตรงนี้น่าจะมองไม่เห็น แต่ลำแสงกระบี่นี้เจิดจ้าเป็นอย่างมาก ส่องสว่างจนเห็นเงาร่างนั้นอย่างชัดเจน
หรือว่านั่นคือเจ้าสำนักชิงซาน?
ลำแสงกระบี่นั้นลอยกลับไปร้อยกว่าลี้ กลับไปหาคนคนหนึ่ง
นั่นคือเทพกระบี่ซีไห่
ยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์สองคนเผชิญหน้ากัน
เมื่อสิบกว่าปีก่อน นักพรตจิ่งหยางบรรลุกลายเป็นเซียนบนยอดเขาเสินม่อ เทพกระบี่ซีไห่ไปเยือนโดยมิได้รับเชิญ จึงถูกเจ้าสำนักชิงซานใช้กระบี่แบกสวรรค์บีบจนต้องเผยตัว ถอยห่างออกไปสามพันลี้
เมื่อดูจากครั้งนี้ สภาวะของเจ้าสำนักชิงซานคล้ายจะเหนือกว่าเทพกระบี่ซีไห่ แต่ทุกคนต่างรู้ดีว่ามันมิได้เป็นเช่นนั้น เพราะที่นั่นคือชิงซาน
วันนี้ต่างหากถึงจะเป็นการประมือกันจริงๆ เป็นครั้งแรกของผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดทางใต้สองคนนี้ แล้วก็เป็นการประมืออย่างแท้จริงเป็นครั้งแรกของยอดคนขั้นทะลวงสวรรค์ของแผ่นดินเฉาเทียน
มองดูแล้วสภาวะของทั้งสองใกล้เคียงกัน มองไม่ออกว่าใครแข็งแกร่งกว่าใคร
“สำนักชิงซาน ก็แค่นี้แหละ”
เสียงที่ทุ้มต่ำเสียงหนึ่งดังมาจากทะเลที่อยู่ห่างออกไปร้อยลี้
เสียงนั้นมิได้แฝงอารมณ์ใดๆ ไว้ ดูเย็นชาเป็นยิ่งนัก และความเย็นชาก็มาจากความเชื่อมั่นใจตัวเอง
เจ้าสำนักชิงซานมิได้กล่าวกระไร
ลำแสงกระบี่ร้อยกว่าสายแหวกอากาศพุ่งออกไปล้อมลานเมฆใหม่อีกครั้ง พร้อมจะโจมต
