มันอยู่นานหลายปีแล้ว ตำแหน่งจุดแสงเล็กๆ จุดนั้นไม่เคยมีการเปลี่ยนแปลงมาก่อน
แต่ก่อนหน้านี้ไม่นาน จุดแสงนั้นขยับวูบวาบไปมาเล็กน้อย
นี่หมายความว่ากระบี่เล่มนั้นขยับแล้ว
เผยไป๋ฟ่ายังคงไม่ขยับ เพราะมันยังสว่างไม่พอ
ทันใดนั้น จุดแสงเล็กๆ นั้นแปรเปลี่ยนเป็นสว่างเจิดจ้าขึ้นมา สว่างจนค่อนข้างแสบตา
เผยไป๋ฟ่ารู้สึกเสียดายเล็กน้อย
หลายปีมานี้เขากินแต่น้ำเปล่า ไม่หลับไม่นอนนับพันคืน สุดท้ายกระบี่ที่เตรียมการเอาไว้เล่มนี้ก็มิได้ไปปักอยู่บนตัวเจี้ยนซีไหล
แต่ว่าสามารถทำให้สำนักกระบี่ซีไห่ล่มจมลงแบบนี้ได้ก็คือว่าเพียงพอแล้ว
เผยไป๋ฟ่าครุ่นคิดเช่นนี้ พลางยื่นมือเข้าไปในภาพขุนเขาลำธาร
แสงสว่างภายในภาพขุนเขาลำธารสว่างยิ่งขึ้น แสงหักเหผ่านมือของเขาที่ยื่นเข้าไป สะท้อนขึ้นมาบนใบหน้า ทำให้ดวงตาทั้งสองข้างของเขาเป็นสีขาว ดูแล้วยิ่งเหมือนหยกกลมๆ
เขาเป็นคนตาบอด!
……
……
ไม่มีใครล่วงรู้ ร่างกายของเผยไป๋ฟ่าที่อยู่ในส่วนที่ลึกที่สุดของตำหนักกำลังสั่นเทิ้มขึ้นมา
แต่ไม่นานศิษย์ของสำนักอู๋เอินเหมินก็รับรู้ได้ว่ากำลังมีเรื่องใหญ่เกิดขึ้น เพราะภูเขาเทียนโซ่วที่เชื่อมต่อกันสิบกว่าลูกพลันสั่นสะเทือนขึ้นมาอย่างรุนแรง คล้ายแผ่นดินไหว แล้วก็คล้ายเรื่องราวที่พวกเขาฟังมานับครั้งไม่ถ้วนตั้งแต่เด็ก — หรือว่าเผ่าหมิงจะบุกเข้ามายังโลกมนุษย์ผ่านทางน้ำพุเหลืองที่อยู่ทางด้านล่างสุสาน
ศิษย์สำนักอู๋เอินเหมินเดินออกมาจากที่ต่างๆ ในสำ
