ค่นี้ก็ยังคิดไม่เข้าใจอีกหรือ?
ด้วยสภาวะของจิ๋งจิ่วในเวลานี้ หากไปที่นั่นก็มีแต่ต้องตายแน่นอน กระบี่้พวกนั้นยังมีความน่าเชื่อถือมากว่าเสียอีก
จะว่าไปแล้ว เจ้านี้มันมีกระบี่อยู่กี่เล่มกันแน่?
ไป๋กุ่ยหรี่ตา ในใจครุ่นคิดว่าหากมิเป็นเพราะมันไม่สามารถล่วงรู้คำตอบนี้ได้ บางทีมันคงจะลงมือไปนานแล้ว
……
……
ลำแสงกระบี่หายวับไปในป่า แต่เสียงหวีดของกระบี่ยังคงดังสะท้อนไปมา
ม่านตาของหนานเจิงหรี่เล็ก ต่อให้สภาวะของนางจะสูงส่งเพียงใด แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับกระบี่บินชั้นเซียนก็มิกล้ารีรอแม้แต่น้อย สิบนิ้วกวาดไปบนสายกู่เจิงอย่างรวดเร็วปานสายฟ้า
เสียงติงๆ ตังๆ ดังแน่นขนัด ตกกระหน่ำลงมาราวกับพายุฝน กลายเป็นเส้นที่ไร้รูปลักษณ์จำนวนนับไม่ถ้วน ถักทอเป็นแนวป้องกันอันแน่นหนาอยู่ด้านหน้าของนาง
อากาศพลันแปรเปลี่ยนรูปร่าง เห็นได้ชัดว่ามีพลังบางอย่างกำลังทะลวงแนวป้องกันเหล่านั้นอยู่
เสียงขาดผึงจำนวนมากดังขึ้นมาเบาๆ กระบี่บินเล่มนั้นทะลวงเสียงกู่เจิงสิบกว่าเส้นได้อย่างง่ายดาย กรีดใบหน้าของนางจนเป็นแผลอย่างชัดเจน
ความเร็วของกระบี่บินช้าลงเล็กน้อย แต่ยังคงน่ากลัวอย่างมากอยู่ พริบตาก็มาถึงตรงหน้าถูชิวที่อยู่ห่างออกไปหลายลี้
ถูชิวสีหน้าดูแย่อยากมาก เขาระเบิดเสียงคำรามออกมา กำหมัดขวาชกไปทางลำแสงกระบี่
ถุงมือที่ประดับประดาไว้ด้วยเพชรข้างนั้นเป็นอาวุธวิเศษที่ร้ายกาจ แต่ใครจะไปคิดบ้างว่ามันกลับป้องกันการโจมตีของกระบี่
