ง
ลมทะเลพัดมา ส่งเสียงดังซ่าๆ ขอบของใบไม้สีเขียวพลิ้วไหวไปมาไม่หยุด คล้ายดั่งคลื่นทะเลก็มิปาน
เสียงเสียดสีที่ชัดเจนดังขึ้น เปลือกนอกของผลที่ดูคล้ายดอกบัวเหล่านั้นหลุดร่วงออกมาเป็นชั้นๆ เผยให้เห็นภาพที่อยู่ด้านใน
ดอกบัวแต่ละดอกล้วนแต่มีคนอยู่หลายคน ในมือคนเหล่านั้นถือหอกเล็กๆ ที่เปล่งประกายสีทอง มองดูกระบี่มิคำนึงที่อยู่บนทะเลอย่างระแวดระวัง
คนเหล่านี้แตกต่างจากคนบนแผ่นดินเฉาเทียน ใบหน้ามีความงดงามมากกว่า เผลอๆ อาจจะงดงามกว่าผู้บำเพ็ญพรตเสียด้วยซ้ำ แขนขายาว ไม่รู้ว่ามีแบ่งชายหญิงหรือเปล่า ยิ่งไปกว่านั้นยังมีปีกที่มีลักษณะกึ่งโปร่งแสงเหมือนดั่งปีกของจักจั่น คล้ายกับภูติที่อยู่ในเรื่องเล่าเทพนิยายของแผ่นดินเฉาเทียน
มีคนที่ดูเหมือนเป็นหัวหน้าเดินมาข้างหน้าสุด มองดูกระบี่มิคำนึงพลางตะโกนอะไรบางอย่าง
กระบี่มิคำนึงไม่มีการตอบสนอง
ภูติที่เป็นหัวหน้าตนนั้นขมวดคิ้วเล็กน้อย จากนั้นกล่าวอะไรออกมาอีกสองสามประโยค
ภูติสองตนกระพือปีก บินไปยังภูเขาลูกใหญ่ที่อยู่ด้านหลังป่า ดูแล้วน่าจะไปขอกำลังเสริม
……
……
ท้องฟ้าสีครามพลันมีเมฆครึ้มปรากฏขึ้นมาเป็นจำนวนมาก สายฟ้าฟาดส่งเสียงดังสนั่นหวั่นไหว แต่กลับไม่มีฝนตกลงมา
เหล่าภูติที่อยู่บนต้นไม้ตะโกนโห่ร้องด้วยความยินดี ดูค่อนข้างตื่นเต้น
สายฟ้าจำนวนหลายร้อยสายฟาดลงไปบนเทือกเขานั้น บางครั้งจะมีประกายไฟอันเจิดจ้าลุกโชนขึ้นมา แต่ส่วนใหญ่จะหายไปอย่างไร้ซุ่มเสียง
พ
