……
สำนักบำเพ็ญพรตบนแผ่นดินเฉาเทียนที่มีประวัติศาสตร์ยาวนาน รากฐานหยั่งลึก ปกติแล้วจะมีสัตว์เทพประจำสำนักอยู่ อย่างเช่นงูขาวไป๋เสอของต้าเจ๋อ นกหานเฮ่าของสำนักคุนหลุนก็ล้วนแต่มีชื่อเสียงอย่างมาก กระทั่งสำนักกระบี่ซีไห่ที่มีรากฐานด้อยกว่าเล็กน้อยก็ยังมีปลาวาฬบินที่ตัวใหญ่ดั่งขุนเขา สร้างความตกตะลึงไปทั่ว
สัตว์เทพของสำนักจงโจวคือกิเลน เป็นตัวเอกในเทพนิยายต่างๆ มากมาย เพียงแต่มังกรชางหลงที่เป็นตัวเองอีกตัวหนึ่งได้หายสาบสูญไปเป็นเวลาหลายปีแล้ว
สำนักชิงซานเองก็ย่อมต้องมีสัตว์เทพประจำสำนักของตัวเองเช่นกัน ซึ่งก็คือสี่ผู้พิทักษ์ที่เล่าลือกัน
เพียงแต่ผู้พิทักษ์ของชิงซานค่อนข้างลึกลับ เหล่าผู้บำเพ็ญพรตทราบเพียงแต่ว่าฉายาของพวกมันคือหยวนกุย[1] ไป๋กุ่ย[2] อินเฟิ่ง[3]และเย่เซี่ยว[4] แต่กลับไม่รู้ว่าหน้าตาที่แท้จริงของพวกมันเป็นอย่างไร
จนกระทั่งวันนี้หยวนฉวี่ถึงได้รู้ว่าผู้พิทักษ์ประจำสำนัก ไป๋กุ่ยคือแมวตัวหนึ่ง อินเฟิ่งคือไก่ ส่วนหยวนกุยคือเต่าแก่ตัวหนึ่ง
ยังไม่ต้องพูดถึงเรื่องที่จะไปเปรียบกับกิเลน ต่อให้เทียบกับสัตว์เทพประจำสำนักของสำนักอื่น สัตว์เทพของชิงซานก็ดูน่าเศร้าไปหน่อย
หยวนฉวี่อยากจะลืมเรื่องเหล่านี้ไป แล้วจดจำเพียงฉายาอันน่าเกรงขามเหล่านั้น
“แล้วอีกท่านหนึ่งล่ะ?” กู้ชิงถามขึ้นมาอย่างสงสัย
“ท่านเย่เซี่ยว…ท่านเย่เซี่ยว…ถึงแม้จะมิใช่หมาธรรมดา….แต่ก็…เป็นหมาตัวหนึ่ง”
หยวนฉวี่คิดอยู่นานว่า
