ิดกั้นที่ขวางกั้นระหว่างประตูหินและคุกกระบี่เปิดออกอย่างต่อเนื่องเมื่ออยู่ต่อหน้ามัน
มันค่อยๆ ย่างก้าวไปในอุโมงค์ สายตาเย็นยะเยือก คล้ายกับกำลังลาดตระเวนอยู่ในดินแดนของตัวเอง
เสียงกรีดร้องและเสียงด่าทอสาบแช่งในคุกกระบี่พลันหายไป
กระทั่งกลิ่นอายที่สกปรกและชั่วร้ายเหล่านั้นก็หายไปด้วย
ทั้งคุกกระบี่เงียบสงัดเป็นยิ่งนัก สะอาดเป็นยิ่งนัก
ไม่ว่าคนที่ถูกขังอยู่ในห้องขังเหล่านั้นจะเป็นศิษย์ทรยศขั้นแหวกทะเลหรือว่ายอดฝีมือของเผ่าหมิงที่แข็งแกร่งดุจเทพปีศาจก็ล้วนแต่แสดงออกถึงความหวาดกลัวจนถึงขีดสุด
หมาดำย่างเดินไปข้างหน้า จนกระทั่งออกมาจากคุกกระบี่
ด้านนอกถ้ำมีหมอกหนาทึบ ภายในหมอกมีจิตสังหารจำนวนนับไม่ถ้วน ด้านนอกหมอกคือทะเลเมฆ
ภายใต้การส่องสว่างของแสงสุดท้ายของวัน ทะเลเมฆคล้ายกำลังลุกไหม้
ในเมฆที่กำลังลุกไหม้มียอดเขาจำนวนนับไม่ถ้วนแอบซ่อนตัวอยู่
ที่นี่คือยอดเขาเร้นลับของชิงซาน
หมาดำเริ่มวิ่ง รวดเร็วจนยากจะจินตนาการได้ กระทั่งกระบี่บินก็มิอาจเทียบได้
ทะเลเมฆปั่นป่วน ไอหมอกทอดตัวยาวเป็นเส้นติดอยู่บนร่างกายของมัน ดูแล้วช่างมหัศจรรย์ยิ่งนัก
เมื่อมาถึงหน้ายอดเขาแห่งหนึ่ง มันก็เหยียบก้อนเมฆพุ่งขึ้นไป กระโจนที่หนึ่งก็ไปได้ไกลหลายร้อยจ้าง เงียบเชียบไร้ซุ่มเสียง
บนยอดเขามีถ้ำอยู่แห่งหนึ่ง ด้านนอกเต็มไปด้วยใบไม้ที่กองทับถมและเศษฝุ่น บนหน้าผาหินมีอัญมณีฝังอยู่เม็ดหนึ่ง ส่องแสงสีแดง
หมาดำมองดูประตูหินที
