เจ้าล่าเยวี่ยกล่าว “แต่เจ้าไม่ต้องการ เหตุใดถึงยังอยู่ที่นั่น?”
นี่กลับไปยังคำถามในตอนแรกสุด
จิ๋งจิ่วกล่าว “นางมีใจช่วยข้า ข้าย่อมต้องตอบแทน ใจแห่งเต๋าจะได้สมบูรณ์”
เจ้าล่าเยวี่ย “นี่คือสิ่งที่วัดกั่วเฉิงเรียกว่ากรรม?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “แสวงหาธรรมวิถี จำเป็นต้องตัดให้หมดสิ้น”
คำพูดนี้เรียบง่ายและชัดเจน
เจ้าล่าเยวี่ยครุ่นคิดอยู่ครู่ กล่าวว่า “เช่นนั้นพวกข้าล่ะ?”
จิ๋งจิ่วกล่าว “ไม่รู้ เมื่อก่อนไม่เคยมี”
เจ้าล่าเยวี่ยเข้าใจความหมายของเขา
ปกติผู้อาวุโสในโลกบำเพ็ญพรตมักจะรับศิษย์ในตอนที่ตัวเองอายุมากแล้ว แม้แต่คู่รักบำเพ็ญพรตก็จะมีลูกในตอนที่ตัวเองอายุมากเช่นเดียวกัน
คำกล่าวนี้ฟังดูลึกล้ำมหัศจรรย์ แต่ความจริงแล้วล้วนแต่มาจากแนวคิดนี้
จะบรรลุกลายเป็นเซียนได้ ก็ต่อเมื่อตัดขาดความยึดมั่นถือมั่นได้ทั้งหมด
จิ๋งจิ่วเก็บหวี มองดูเปียสีดำ บนใบหน้าเผยให้เห็นรอยยิ้มพึงพอใจ
เจ้าล่าเยวี่ยหมุนตัวกลับมา มองดูดวงตาเขาพลางกล่าว “เรื่องราวครั้งนี้ ได้ทำให้ความคิดของเจ้าเปลี่ยนบ้างไหม?”
“ไม่มี” จิ๋งจิ่วกล่าว”
เจ้าล่าเยวี่ยนิ่งเงียบไปครู่ ก่อนกล่าวว่า “ตอนแรกข้าไม่ควรบอกให้เจ้าไป”
