้เรื่องเหล่านี้มันมิใช่ปัญหาอีกแล้ว เพราะเจ้าได้พิสูจน์ถึงความยิ่งใหญ่ของตัวเอง แล้วก็พิสูจน์ตัวเองแล้ว”
หลิ่วสือซุ่ยเข้าใจความหมายของเขา นิ่งเงียบไม่กล่าวกระไร
“ต่อให้ในตอนที่ออกมาจากหมู่บ้านเจ้าจะยังมีความคิดอื่น แต่ตอนนี้เจ้าฆ่าลั่วไหวหนาน นับแต่นี้ก็ได้แต่ต้องเดินอยู่ในเงามืด”
คนชุดดำมองเขาเงียบๆ พลางกล่าว “เจ้ายินดี?”
ภายในศาลเจ้าตกอยู่ในความเงียบ
เสียงคลื่นซัดสาดฟังดูน่าหวาดกลัวกว่าเสียงลมที่พัดผ่านต้นสน
หลิ่วสือซุ่ยคิดถึงบ่อน้ำในหมู่บ้าน คิดถึงลำแสงกระบี่บนยอดเขาเหลี่ยงว่าง
เขากล่าวว่า “ข้าต้องการวิชาที่ดีที่สุด หินผลึก ยาวิเศษและถ้ำที่ปลอดภัย ภารกิจใดๆ ล้วนแต่ข้าเป็นคนตัดสินใจว่าจะรับหรือไม่รับ”
คนชุดดำกล่าว “หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นกล้าเสนอข้อเรียกร้องแบบนี้ ข้าคงจะทำให้ดวงวิญญาณมันมอดไหม้ไปซะ แต่ในเมื่อเป็นเจ้า ต่อให้เป็นคำขอที่ไร้สาระเพียงใด ข้าก็ยอมรับได้”
หลิ่วสือซุ่ยจ้องมองดวงตาเขาพลางกล่าวถามว่า “เหตุใดเจ้าถึงให้ความสำคัญกับข้าถึงเพียงนี้?”
คนชุดดำกล่าว “เพราะพรสวรรค์และอดีตของเจ้า ที่สำคัญที่สุดก็คือนิสัยของเจ้า ผู้บำเพ็ญพรตที่ดื้อรั้นเหมือนอย่างเจ้า ทั่วทั้งแผ่นดินเฉาเทียนมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้น”
หลิ่วสือซุ่ยยังคงไม่เข้าใจ เขากล่าวถามว่า “สำหรับปู้เหล่าหลินแล้ว นิสัยแบบนี้มันสำคัญมาก?”
คนชุดดำกล่าว “สำหรับปู้เหล่าหลินแล้วไม่สำคัญ แต่สำหรับวิถีกระบี่มันสำคัญอย่างมาก”
หล